Συμπλήρωμα του Ασφαλιστικού το Σύμφωνο Συμβίωσης

Αφού έκαναν το ασφαλιστικό σύστημα τραβεστί με το «Σύμφωνο Συμβίωσης» πάνε να νομιμοποιήσουν τους αταίριαστους «γάμους» ετερόκλητων ασφαλιστικών ταμείων και τη «διαβίωσή» τους υπό ενιαία στέγη.
Μόνο πόρνους και πόρνες δεν είπε η Πετραλιά όσους απεργούν και διεκδικούν την αυτοτέλεια του ασφαλιστικού τους ταμείου.
Έμεινε δηλαδή ένα κλικ πίσω από τους δεσποτάδες και την κριτική τους για το Σύμφωνο Συμβίωσης.
Όπως γράφει ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος στο προσωπικό του blog πάνε να νομιμοποιήσουν την αμαρτία, θα γίνουμε χειρότεροι από τα ζώα και με νομιμότητα ενώ ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος χαρακτήρισε επαίσχυντο το νόμο, στον οποίο έρχεται ως συμπλήρωμα άλλος, ακόμα χειρότερος.
Αυτό που τρομάζει τους δεσποτάδες είναι οι γάμοι των ομοφυλόφιλων και όχι το γαμ++ι των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.
Αυτοί σου λέει καλά να πάθουν αφού ψήφισαν τους αδέξιους δεξιούς αλλά οι άλλοι… αν σπιτωθούν και με το νόμο που θα βρίσκουν μετά παρηγοριά οι Σουλτάνες με τα ράσα;

Από τη Λάρισα και κάτω και πάλι καλά να λέμε

Πόσο πιθανόν είναι η Ελλάδα να συρρικνωθεί στα σύνορα των αρχών του 20ου αιώνα δηλαδή από τη Λάρισα και κάτω;
Πριν βιαστούμε να απαντήσουμε ή ακόμα και να βρίσουμε ας προσέξουμε τα σύννεφα που μαζεύονται πάνω από τον ελληνικό χώρο και εσχάτως έγιναν τόσο πυκνά σαν να πρόκειται να ξεσπάσει καταιγίδα.
Το σύστημα πολιτικής προστασίας (κυβέρνηση και κόμματα) δεν φαίνονται επαρκώς προετοιμασμένοι για την αντιμετώπιση της επερχόμενης καταιγίδας που προμηνούν μια σειρά ακραία διπλωματικά φαινόμενα τα οποία αντιμετωπίζουν με χαρακτηριστική αδράνεια έτσι που δεν αποκλείεται μια συνηθισμένη καταιγίδα να εξελιχθεί σε τραγωδία.
Εν ολίγοις η μισή Ελλάδα, από Λάρισα και πάνω, αποτελεί μήλο της έριδος και διεκδικούμενη περιοχή από τρίτες χώρες με ισχυρούς υπερατλαντικούς προστάτες, ελληνιστί νταβατζήδες,

* Με το σχέδιο για τη λύση του Κυπριακού το 2004, ο αμερικανοκίνητος Α(υ)νάν, Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ τότε, τα έδινε όλα στους Τούρκους με το ομώνυμο σχέδιο που απερρίφθη με το εντυπωσιακό 76% από τον Κυπριακό λαό, αλλά δυστυχώς επανέρχεται στο προσκήνιο μετά την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στη μεγαλόνησο.
* Ο Νίμιτς, ένας άλλος αμερικανοκίνητος, ειδικός διαπραγματευτής του ΟΗΕ, κάνει με την υψηλή καθοδήγηση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ και του Λευκού Οίκου, τη βρόμικη δουλειά για να αναγνωριστεί η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και με το όνομα αυτό να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και με την ελληνική συναίνεση.
* Η έκθεση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ αρχικά και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου πρόσφατα, αναγνωρίζουν την ύπαρξη Τουρκικής μειονότητας στη Θράκη γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις διεθνείς συνθήκες.
* Η «ανεξαρτητοποίηση» του Κόσσοβου από τη Σερβία κατά παράβαση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που έγινε με τις ευλογίες των Αμερικανών και των υποτελών της στην ΕΕ και δημιουργεί προηγούμενο για αποσχιστικές κινήσεις και σε άλλες ευαίσθητες περιοχές, έφερε περιέργως στην επικαιρότητα τις διεκδικήσεις των Αλβανών Τσάμηδων στην Ήπειρο.

Ας το πάρουμε, λοιπόν, απόφαση πως οι Αμερικανοί δεν είναι, με ψυχρούς γεωπολιτικούς όρους, «φίλοι μας» σε αυτήν την υπόθεση. γράφει σήμερα στην Καθημερινή ο Αλέξης Παπαχελάς, με αφορμή τις πιέσεις που ασκούνται στην Ελλάδα για το θέμα των Σκοπίων και καταλήγει: «Είναι δε πολύ πιθανό το πρωί της επόμενης Τετάρτης ο πρωθυπουργός στο Βουκουρέστι να τους έχει απέναντι και ως σκληρούς, πολύ σκληρούς, αντιπάλους. Και τότε θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε, με ψυχραιμία, την άλλη όψη της μεταλλαγμένης ελληνοαμερικανικής σχέσης.
Ότι, δηλαδή, η Ελλάδα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, με τα δικά της συμφέροντα, που δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τον αμερικανικό θυμό. Και εκείνοι δεν μας έχουν ανάγκη και εμείς όμως δεν έχουμε λόγο να τρέμουμε όταν θα θυμώσουν μαζί μας σε λίγες μέρες.»
Είναι μια από τις σπάνιες φορές που συμφωνώ με τις απόψεις που διατυπώνει ο κύριος Παπαχελάς και μάλιστα σε θέμα που άπτεται των αμερικανικών συμφερόντων.
Είναι, μάλιστα, εξίσου πολύ πιθανό, προσθέτω στους συλλογισμούς του κυρίου Παπαχελά, το πρωί της επόμενης Τετάρτης ο Έλληνας πρωθυπουργός στο Βουκουρέστι να μην έχει απέναντί του μόνο του Αμερικανούς με επικεφαλής τον ίδιο το πρόεδρο Μπους αλλά να βρεθεί αντιμέτωπος και με, άγνωστες στον ίδιο, δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί από την ελληνική διπλωματία που με ελαφρότητα έχει εκχωρήσει στην Ντόρα, την κόρη του ακατονόμαστου που από το 1992 πρέσβευε τη λύση της διπλής ονομασίας .
Και στην περίπτωση αυτή πόσα περιθώρια θα έχει ο Καραμανλής να αποφύγει την ταπεινωτική άτακτη υποχώρηση και να επιμείνει στο veto;
Ψυχραιμία λοιπόν η Μεγάλη εβδομάδα της εξωτερικής μας πολιτικής μόλις αρχίζει μόνο που μετά τη Σταύρωση δεν αναμένεται Ανάσταση.

ο Χάρος βγαίνει παγανιά

Η πρόταση μομφής που υπέβαλε το ΠΑΣΟΚ κατεψηφίσθη τα μεσάνυχτα από την κυβερνητική πλειοψηφία των 151 συν την ψήφο του Κουκοδήμου και ξανα-συν τα 10 «παρών» των βουλευτών του ΛΑΟΣ.
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για δημοψήφισμα δεν έχει καμιά τύχη αφού δεν θα συγκεντρώσει τις αναγκαίες 180 ψήφους.
Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο θα υπερψηφιστεί άνετα και στο σύνολό του.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν προβλέπεται να το γυρίσει πίσω οπότε…
Από εβδομάδα που θα δημοσιευτεί στο ΦΕΚ, ως νόμος του κράτους, ο Χάρος βγαίνει παγανιά χέρι χέρι με την Πετραλιά και τον Αλογοσκούφη.

Χειμωνιάτικη λιακάδα

Γαλέος με σκορδαλιά, χταπόδι ψητό, τσίπουρο χύμα από την Αγχίαλο, απέραντο γαλάζιο μπροστά σου, ο αέρας στα 6 τουλάχιστον μποφόρ γεμάτα, χωρίς νάιλον κουρτίνες που σου χαλάνε όλη τη μαγεία, και ένας χειμερινός κολυμβητής να παίζει με τα κύματα.
Δευτέρα μεσημέρι, παραμονή της εθνικής επετείου, αργία, λιακάδα, τι καλύτερο να επιθυμήσεις και να μαι.
Στου Βολιώτη στη παραλία της Λούτσας, μαγαζί λαϊκό κι όχι σαν κάτι Ξυπόλητα αριστοκρατικά που προτιμάνε οι δήθεν και οι περίπου.
Με το τσίπουρο στο ένα και ένα τσιγάρο στο άλλο χέρι αγναντεύω το απέραντο γαλάζιο, αναπολώ το χτες που έφυγε, σκέπτομαι το αύριο που είναι αβέβαιο και μελαγχολώ με το σήμερα κι όσα απίστευτα συμβαίνουν.
Γουλιά, γουλιά, το τσίπουρο, ψηφίδα την ψηφίδα αναπηδούν οι σκέψεις από τον άγνωστο βυθό της μνήμης για να συμπληρώσουν το παζλ.
Περνάει η ώρα, η φρεασκαδούρα σου ψιχαλίζει το πρόσωπο με θαλασσινό νερό, θολώνουν οι σκέψεις από το τσίπουρο τ΄ αψύ, μοιάζουν βαρκούλες σ΄ ανταριασμένο πέλαγος τα χρόνια που διαβήκανε.
Σταλιά σταλιά η νιότη άδειασε το κορμί που στέκει τώρα εκεί ασάλευτο σαν πολυκαιρισμένο κρασί από ατρύγητο αμπέλι στα αζήτητα της κάβας.
Αναμετράς το μπόι σου κι όλο λειψό σου βγαίνει, τρομάζεις στον ανήφορο, χτυπά η καρδιά σαν του πουλιού του τρομαγμένου, στις σκάλες που ανεβαίνεις.
Στο βάθος ένα φορτηγό τραβά κατά το Λαύριο, βαρύ αργόσυρτο λες κι έχει σταματήσει μεσοπέλαγα, λες και περιμένει το ταχύπλοο που έρχεται πίσω του να το προσπεράσει.
Τόπο στα νιάτα, σκέπτεσαι , κάνουν και τα καράβια και νάτο νεότευκτο, ταχύπλοο το άλλο δεν το τρομάζει ο καιρός, πετάει πάνω στα κύματα και προσπερνάει αγέρωχο το γέρικο εμπορικό που πλέει σπρώχνοντας τα κύματα λες κι είναι σταματημένο μεσοπέλαγα.
Πέρασε η ώρα, πληρώνεις το λογαριασμό και μαζί με την απόδειξη δε ξεχνάς να πάρεις μαζί σου σαν πειστήριο μια φωτογραφία με τα χταπόδια απλωμένα στη χειμωνιάτικη λιακάδα.

Παπούλια μπορείς, μπορείς να διακριθείς για ακόμα μια φορά

Διαβάζω πως ο «γίγαντας» του Συνταγματικού Δικαίου και του εκσυγχρονισμού, βουλευτής, πρώην υπουργός και πρώτο βιολί στο ρεύμα Βενιζέλου, Ανδρέας Λοβέρδος μιλώντας στα «ΝΕΑ» είπε ότι η πρωτοβουλία Αλαβάνου να συναντηθεί με τον Κ. Παπούλια για το δημοψήφισμα «ανήκει στον χώρο του πολιτικού σάλτου», εξηγώντας για το θέμα της αναπομπής του Ασφαλιστικού ότι «ο Πρόεδρος δεν μπορεί να ελέγχει τη συνταγματικότητα και την ουσία των νόμων».
Καλά ρε γίγαντα Αντρέα, κείνο το άρθρο στο Σύνταγμα γιατί το αφήσατε στη προηγούμενη αναθεώρηση και δεν το καταργήσατε;
Γιατί συνεχίζει να υπάρχει στον καταστατικό χάρτη της χώρας αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να ασκήσει την προνομία που του παρέχει;
* Ή πέστε το καθαρά ότι το άρθρο για την αναπομπή στη βουλή, ψηφισθέντος νομοσχεδίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είχε θεσπιστεί αποκλειστικά και μόνο για χρήση από τον «εθνάρχη» Καραμανλή και όχι από τον εκάστοτε Πρόεδρο και απλώς ξεχάστηκε.
* Ή πέστε καθαρά ότι θεωρείτε τον Κάρολο Παπούλια διακοσμητικό στοιχείο του Πολιτεύματος και ανίκανο να ασκήσει τις προνομίες (ελάχιστες έτσι κι αλλιώς) που του δίνει Σύνταγμα.
* Ή πέστε το καθαρά πως σας ρούμπωσε και πάλι ο Αλέκος.
Πέσατε όλοι να φάτε τον Αλαβάνο για την πρωτοβουλία του να ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μην επικυρώσει αλλά να αναπέμψει στη βουλή το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό.
Σαν δεν ντρέπεστε.
Ακόμα και σύντροφοί του στην Κουμουνδούρου βγήκαν στο κλαρί να επικρίνουν την πρωτοβουλία του Αλέκου με το επιχείρημα ότι εμπλέκει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος, αν αρνηθεί να υιοθετήσει τις θέσεις του ΣΥΝ, θα φανεί ότι αγνοεί ένα κόμμα και τα κινήματα.
Και γιατί ρε «σύντροφοι» ο πρόεδρος ενός αριστερού σχηματισμού που εκπροσωπείτε στη Βουλή, δεν έχει δικαίωμα να επισημάνει στο συγκεκριμένο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Κάρολο Παπούλια, ότι δεν δικαιούται να σιωπά για ένα νόμο που καταψηφίζουν το 59% του λαού, όπως εκφράστηκε στις τελευταίες εκλογές, οι κορυφαίες συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες και το σύνολο των εργαζομένων και συνταξιούχων, όπως φάνηκε από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις;
Και από πού κι ως που σας προκύπτει ότι η αναπομπή του νόμου στη βουλή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σημαίνει ότι ο Κάρολος Παπούλιας υιοθετεί τις θέσεις του ΣΥΝ;
Μην σας διαφεύγει «σύντροφοι» ότι ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι κάποιος τυχαίος πολιτικός.
Από την ηλικία των 15 ετών που πήρε τα όπλα κατά του Γερμανού καταχτητή και παρασημοφορήθηκε αργότερα ως ένας από τους νεότερους αντιστασιακούς και μέχρι την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της χώρας έχει μια διαρκή και αταλάντευτη παρουσία στους αγώνες για τη Δημοκρατία ώστε να μην χρειάζεται να υιοθετήσει τις θέσεις κανενός για να πράξει ό,τι ο ίδιος θεωρεί σωστό.

Υ.Γ. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων: ουδεμία σχέση, κομματική, πολιτική ή έστω απλού ψηφοφόρου με συνδέει με τον Αλαβάνο και το ΣΥΡΙΖΑ.

Απανωτούς οργασμούς προκαλεί η εξέγερση στο Θιβέτ

Έχω αρχίσει και τα παίρνω στο κρανίο με όλους αυτούς τους πατριώτες φιλελεύθερους και ανεγκέφαλους που πρόθυμοι στοιχίζονται πίσω από την Κοντολίζα και τις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ, άλλοι με το αζημίωτο κι άλλοι λόγω γενετικής δυσπλασίας του εγκεφάλου τους.
Το τελευταίο επεισόδιο του σήριαλ επιγράφεται «Θιβέτ και καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων» που παρουσιάστηκε σε πανηγυρική πρώτη προ μηνός και έκτοτε συνεχίζει από περιπλανώμενους θιάσους να παίζεται στα 4 σημεία του πλανήτη με χορηγό επικοινωνίας τον πρόεδρο Μπους και τους συνεργάτες του στο μακέλεμα των λαών.
Όταν μάλιστα επιχειρήθηκε να παιχτεί και εις την ημεδαπή και μάλιστα στο αρχαίο στάδιο της Ολυμπίας, ως χάπενινγκ, κατά την τελετή αφής της Ολυμπιακής φλόγας οι ημέτεροι θιασώτες του αμερικάνικου ονείρου έφτασαν στο απόγειο της έκστασης.
Μία μάλιστα με σερνικό ψευδώνυμο γράφει στο blog της ότι είχε απανωτούς οργασμούς βλέποντας το γάλλο ακτιβιστή να προσπαθεί να παρεμποδίσει την παράδοση της ιερής φλόγας στους Κινέζους υπανθρώπους και παροτρύνει Κινέζους, Κουβανούς και Ρώσους να εξεγερθούν και να ανακτήσουν την ελευθερία τους.
Και επειδή όπως λέει ο λαός «θέλει η πουτάνα να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει» έσπευσε και η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις να συστήσει στο Πεκίνο να επιδιώξει ουσιαστικό διάλογο με τον πνευματικό ηγέτη του Θιβέτ Δαλάι Λάμα που από τη Νταραμσάλα της Ινδίας, ο αυτοεξόριστος «θεός» των Θιβετιανών συντονίζει τους εξεγερμένους, μοναχούς έχοντας ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τις ΗΠΑ.
Τελείως συμπτωματικά, μάλιστα, οι υποστηρικτές του μαζί με τις θιβετιανές σημαίες κρατούν και… αμερικανικές σημαίες, ίσως για να μην μας μείνει καμιά αμφιβολία για το ποιος άναψε το φυτίλι και συντηρεί την αντικινεζική εκστρατεία λίγες εβδομάδες πριν την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο.

Το Θιβέτ και το colpo grosso των Ολυμπιακών αγώνων

«Όσοι αγαπούν την ελευθερία, πρέπει να μιλήσουν ενάντια στην κινεζική καταπίεση στην Κίνα και το Θιβέτ»
Αυτό υποστηρίζει η Νάνσι Πελόσι πρόεδρος της Αμερικάνικης βουλής.
Ναι, ναι καλά το καταλάβατε η πρόεδρος της βουλής των υπέρμαχων της δικής τους ελευθερίας, που για να την σιγουρέψουν έχουν γεμίσει τον υπόλοιπο κόσμο με συντρίμμια και εκατόμβες νεκρών.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αμερική ενδιαφέρεται για το Θιβέτ.
Το έκανε και το 1956 με τη CIA να υποκινεί την εξέγερση στις ανατολικές επαρχίες της Κίνας. Τρία χρόνια αργότερα οι επαναστάτες της CIA θα ηττηθούν, ο Δαλάι Λάμα θα αυτοεξοριστεί και το Θιβέτ θα ενσωματωθεί στην Κίνα ως αυτόνομη επαρχία.
Η διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων στο Πεκίνο το καλοκαίρι θεωρήθηκε χρυσή ευκαιρία για τη ρεβάνς, να πιεστεί δηλαδή η Κίνα, με την απειλή μποϊκοταρίσματος των Ολυμπιακών αγώνων, να δώσει τις ευλογίες της για την ανασύσταση του βασιλείου του Θιβέτ που καταλύθηκε το 13ο αιώνα από τον Τζέκινς Χάν και του Μογγόλους.
Οι διαδηλώσεις άρχισαν στις 10 Μαρτίου στη Λάσα με την ευκαιρία της επετείου της εξέγερσης του 1959 κατά της κινεζικής κυριαρχίας που κατέληξε στην εξορία του Δαλάι Λάμα. με τους Θιβετιανούς, εντός κι εκτός Κίνας, να καταγγέλλουν την κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, προσπαθώντας να τραβήξουν τη διεθνή προσοχή εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.
«Η διεθνής κοινότητα έχει ηθική ευθύνη να υπενθυμίσει στην Κίνα ότι πρέπει να είναι ένας καλός οικοδεσπότης των Ολυμπιακών Αγώνων» είπε ο Δαλάι Λάμα από την Ινδία που διαμένει και πρόσθεσε ότι: «Το έθνος του Θιβέτ αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο. Είτε το αναγνωρίζει η Κίνα είτε όχι, υπάρχει πρόβλημα. Αλλά οι Ολυμπιακοί δεν πρέπει να αναβληθούν».
Αφήνει δηλαδή τη βρόμικη δουλειά να την κάνουν οι άλλοι για λογαριασμό του.
Οι φωνές διαμαρτυρίας εναντίον της Κίνας αυξάνονται από μέρα σε μέρα ανά την υφήλιο και έφτασαν σήμερα και στην Αρχαία Ολυμπία στην τελετή αφής της φλόγας όπου Θιβετιανός διαδηλωτής προσπάθησε να διακόψει την ομιλία του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής "Πεκίνο 2008" με συνθήματα υπέρ του Θιβέτ και την απαίτηση να μην παραδοθεί η ιερή φλόγα στους Κινέζους.
Το ενδεχόμενο μποϊκοταρίσματος των αγώνων υπαινίχτηκε και ο πρόεδρος της ΔΟΕ ο γνωστός και ως «ευκαριστούμε Ατήνα» Ζακ Ρογκ που πριν λίγα χρόνια «έφαγε τα λυσσακά του» για να πάρει το Πεκίνο τη διοργάνωση (είναι πολλά τα λεφτά Άρη που θα λεγε και ο Καλογήρου) και ανακαλύπτει τώρα, κάπως αργά, ότι η Κίνα καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ανάλογες πιέσεις με αυτές που δέχεται σήμερα το Πεκίνο δεχτήκαμε και μείς πριν λίγα χρόνια πάλι με το μπαμπούλα του μποϊκοτάζ.
Το μποϊκοτάρισμα της διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας είχε σαν πρόσχημα την τρομοκρατία από τη δράση της 17Ν που δρούσε ανεξέλεγκτα κοντά 30 χρόνια.
Πίσω από τις απειλές βέβαια εύκολα διέκρινε κανείς τους dealers των αμερικάνικων συστημάτων ασφαλείας που τελικά χρυσοπληρώσαμε και συνεχίζουμε ακόμα και σήμερα να πληρώνουμε για τα χαφιεδοσυστήματα που δεν λειτούργησαν ποτέ σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους.
Και πάνω που είπαμε το ναι, στο μεγάλο deal με τους Αμερικανούς πλασιέ, μας πρόκυψε κι ο από μηχανής θεός, να βγάλει από το αδιέξοδο την τρομοκρατημένη κυβέρνηση του Σημίτη, με τη μορφή μιας έκρηξης στο λιμάνι του Πειραιά, που οδήγησε στην «εξάρθρωση» της 17Ν με μεθόδους και δικονομικές τσαχπινιές, για τις οποίες θα ντρέπεται η παγκόσμια νομική κοινότητα για αιώνες.

Έτσι η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων από το Βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν αντί να ενώσει τους λαούς μετατράπηκαν από διοργάνωση σε διοργάνωση σε εμποροπανήγυρη με τζίρους δισεκατομμυρίων δολαρίων, μοχλό πολιτικών και στρατηγικών επιδιώξεων.
Ένα τσίρκο δηλαδή με θηρία ντοπαρισμένους αθλητές και ακροβάτες τους λαούς που πληρώνουν τα σπασμένα.

Το Θιβέτ και το colpo grosso των Ολυμπιακών αγώνων

«Όσοι αγαπούν την ελευθερία, πρέπει να μιλήσουν ενάντια στην κινεζική καταπίεση στην Κίνα και το Θιβέτ»
Αυτό υποστηρίζει η Νάνσι Πελόσι πρόεδρος της Αμερικάνικης βουλής.
Ναι, ναι καλά το καταλάβατε η πρόεδρος της βουλής των υπέρμαχων της δικής τους ελευθερίας, που για να την σιγουρέψουν έχουν γεμίσει τον υπόλοιπο κόσμο με συντρίμμια και εκατόμβες νεκρών.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αμερική ενδιαφέρεται για το Θιβέτ.
Το έκανε και το 1956 με τη CIA να υποκινεί την εξέγερση στις ανατολικές επαρχίες της Κίνας. Τρία χρόνια αργότερα οι επαναστάτες της CIA θα ηττηθούν, ο Δαλάι Λάμα θα αυτοεξοριστεί και το Θιβέτ θα ενσωματωθεί στην Κίνα ως αυτόνομη επαρχία.
Η διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων στο Πεκίνο το καλοκαίρι θεωρήθηκε χρυσή ευκαιρία για τη ρεβάνς, να πιεστεί δηλαδή η Κίνα, με την απειλή μποϊκοταρίσματος των Ολυμπιακών αγώνων, να δώσει τις ευλογίες της για την ανασύσταση του βασιλείου του Θιβέτ που καταλύθηκε το 13ο αιώνα από τον Τζέκινς Χάν και του Μογγόλους.
Οι διαδηλώσεις άρχισαν στις 10 Μαρτίου στη Λάσα με την ευκαιρία της επετείου της εξέγερσης του 1959 κατά της κινεζικής κυριαρχίας που κατέληξε στην εξορία του Δαλάι Λάμα. με τους Θιβετιανούς, εντός κι εκτός Κίνας, να καταγγέλλουν την κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, προσπαθώντας να τραβήξουν τη διεθνή προσοχή εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.
«Η διεθνής κοινότητα έχει ηθική ευθύνη να υπενθυμίσει στην Κίνα ότι πρέπει να είναι ένας καλός οικοδεσπότης των Ολυμπιακών Αγώνων» είπε ο Δαλάι Λάμα από την Ινδία που διαμένει και πρόσθεσε ότι: «Το έθνος του Θιβέτ αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο. Είτε το αναγνωρίζει η Κίνα είτε όχι, υπάρχει πρόβλημα. Αλλά οι Ολυμπιακοί δεν πρέπει να αναβληθούν».
Αφήνει δηλαδή τη βρόμικη δουλειά να την κάνουν οι άλλοι για λογαριασμό του.
Οι φωνές διαμαρτυρίας εναντίον της Κίνας αυξάνονται από μέρα σε μέρα ανά την υφήλιο και έφτασαν σήμερα και στην Αρχαία Ολυμπία στην τελετή αφής της φλόγας όπου Θιβετιανός διαδηλωτής προσπάθησε να διακόψει την ομιλία του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής "Πεκίνο 2008" με συνθήματα υπέρ του Θιβέτ και την απαίτηση να μην παραδοθεί η ιερή φλόγα στους Κινέζους.
Το ενδεχόμενο μποϊκοταρίσματος των αγώνων υπαινίχτηκε και ο πρόεδρος της ΔΟΕ ο γνωστός και ως «ευκαριστούμε Ατήνα» Ζακ Ρογκ που πριν λίγα χρόνια «έφαγε τα λυσσακά του» για να πάρει το Πεκίνο τη διοργάνωση (είναι πολλά τα λεφτά Άρη που θα λεγε και ο Καλογήρου) και ανακαλύπτει τώρα, κάπως αργά, ότι η Κίνα καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ανάλογες πιέσεις με αυτές που δέχεται σήμερα το Πεκίνο δεχτήκαμε και μείς πριν λίγα χρόνια πάλι με το μπαμπούλα του μποϊκοτάζ.
Το μποϊκοτάρισμα της διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας είχε σαν πρόσχημα την τρομοκρατία από τη δράση της 17Ν που δρούσε ανεξέλεγκτα κοντά 30 χρόνια.
Πίσω από τις απειλές βέβαια εύκολα διέκρινε κανείς τους dealers των αμερικάνικων συστημάτων ασφαλείας που τελικά χρυσοπληρώσαμε και συνεχίζουμε ακόμα και σήμερα να πληρώνουμε για τα χαφιεδοσυστήματα που δεν λειτούργησαν ποτέ σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους.
Και πάνω που είπαμε το ναι, στο μεγάλο deal με τους Αμερικανούς πλασιέ, μας πρόκυψε κι ο από μηχανής θεός, να βγάλει από το αδιέξοδο την τρομοκρατημένη κυβέρνηση του Σημίτη, με τη μορφή μιας έκρηξης στο λιμάνι του Πειραιά, που οδήγησε στην «εξάρθρωση» της 17Ν με μεθόδους και δικονομικές τσαχπινιές, για τις οποίες θα ντρέπεται η παγκόσμια νομική κοινότητα για αιώνες.

Έτσι η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων από το Βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν αντί να ενώσει τους λαούς μετατράπηκαν από διοργάνωση σε διοργάνωση σε εμποροπανήγυρη με τζίρους δισεκατομμυρίων δολαρίων, μοχλό πολιτικών και στρατηγικών επιδιώξεων.
Ένα τσίρκο δηλαδή με θηρία ντοπαρισμένους αθλητές και ακροβάτες τους λαούς που πληρώνουν τα σπασμένα.

Ολοταχώς προς το μεσαίωνα.

«Κύριοι δικαστές αν νομίζετε ότι με το να μας κρεμάσετε μπορείτε να εξαλείψετε το εργατικό κίνημα...το κίνημα από το οποίο εκατομμύρια καταπιεσμένοι, εκατομμύρια άνθρωποι που μοχθούν μέσα στη φτώχια και την αθλιότητα περιμένουν σωτηρία, αν αυτή είναι η γνώμη σας, τότε κρεμάστε μας. Εδώ θα πατήσετε μια σπίθα , αλλά εκεί και λίγο παραπέρα, πίσω σας και μπροστά σας και παντού ξεπηδούν φλόγες. Είναι μια υπόγεια φωτιά. Δεν μπορείτε να τη σβήσετε».

(Αύγουστος Σπις, Σικάγο 1886)

Σε πρώτη φάση θα πισωγυρίσουμε 122 χρόνια τότε που η «αδέκαστη» δικαιοσύνη» στις ΗΠΑ χρησιμοποιούσε τις κρεμάλες για να τρομοκρατήσει τους απεργούς εργάτες που διεκδικούσαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.
Το 1886 ένας εισαγγελέας στο Σικάγο, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να συνδέει τους κατηγορούμενους με την κατηγορία ζήτησε και πέτυχε την καταδίκη σε θάνατο 7 από τους 8 κατηγορούμενους για μια βομβιστική επίθεση ο δράστης της οποίας εξακολουθεί 122 χρόνια μετά να αποτελεί τον άγνωστο Χ.
Στις μέρες μας, 122 χρόνια μετά, ένας άλλος εισαγγελέας στην Αθήνα, ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος που ελπίζουμε να έχει απλή συνωνυμία ( και να μην συμβαίνει κάτι άλλο) με τον βουλευτή και πρώην υπουργό της Ν.Δ Πάνο Παναγιωτόπουλο καλεί τη Δευτέρα τα 5 μέλη του προεδρείου της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ να καταθέσουν ανωμοτί, με την ιδιότητα του υπόπτου δηλαδή, για κατηγορίες που συνδέονται με τις διακοπές ηλεκτροδότησης στη διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων.
Ύποπτοι για διάπραξη του κακουργήματος της παρακώλυσης λειτουργίας εργοστασίου που παρέχει ρεύμα στους καταναλωτές από την οποία προκλήθηκε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, είναι τα μέλη του προεδρείου της Ομοσπονδίας Νίκος Φωτόπουλος, Ευάγγελος Μπουζούλας, Ρίζος Ρίζος, Διονύσης Στασινόπουλος και Ηλίας Σταμέλος.
Οι αγχόνες βέβαια έχουν αποσυρθεί, ως ντε μοντέ, από χρόνια και δεν χρησιμοποιούνται πλέον για να συνετίζουν «απείθαρχους» απεργούς και οι γκιλοτίνες σκουριάζουν στις αποθήκες.
Οπότε οι 5 το πολύ πολύ να καταδικαστούν σε 10-15 χρόνια φυλακή, σιγά τα λάχανα δηλαδή μπροστά στα εγκλήματα που διέπραξαν για να εξασφαλίσουν ανθρώπινη διαβίωση στα γηρατειά τους.
Αναμένοντας την έκβαση της δικαστικής περιπέτειας των 5 ας κάνουμε, με τη βοήθεια του sansimera.gr μια γρήγορη αναδρομή σε εκείνη την πρώτη δίωξη απεργών στο Σικάγο πριν από 122 χρόνια γιατί η ιστορία πάντα διδάσκει.
…Στις 20 Αυγούστου 1886 οι ένορκοι εξέδωσαν την ετυμηγορία τους κι έκριναν ενόχους και τους οκτώ κατηγορούμενους.
Είχαν κατηγορηθεί για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού στο συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας που μάτωσε την πρωτομαγιά του 1886 που είχε αίτημα την καθιέρωση του 8ωρου.
Η δίκη των οκτώ ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886.
Ο εισαγγελέας Τζούλιους Γκρίνελ ζήτησε τη θανατική ποινή και για τους οκτώ κατηγορουμένους, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τη βομβιστική επίθεση.
Απλώς, είπε ότι οι κατηγορούμενοι ενθάρρυναν με τους λόγους τους τον άγνωστο βομβιστή να πραγματοποιήσει την αποτρόπαια πράξη του, γι' αυτό κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας.
Οι Σπις, Έγκελ, Φίσερ, Λινγκ, Σβαμπ, Φίλντεν και Πάρσονς καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ ο Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά την εξάντληση και του τελευταίου ενδίκου μέσου, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις, Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι, μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν, ενώ ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του.
Στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα».
Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς αμερικανούς νομικούς ως μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις κακοδικίας στην ιστορία των ΗΠΑ.
Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ παραδέχθηκε ότι και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι και κατηγόρησε τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον». Ως μια ύστατη πράξη δικαίωσης έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ.
Αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, καταδικάσθηκε για διαφθορά.

Ο εξάδελφος Γραμματέας στο ΠΑΣΟΚ

Τον εξάδελφο της Άννας Νταλάρα, Γιάννη Ραγκούση, επέλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου για Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ και μετά περιμένει να γίνει και πρωθυπουργός.
Συντροφική συμβουλή: Στο δρόμο της ζημιάς όπου και να σταματήσεις κέρδος έχεις.
Κλείστε το, το ρημάδι, όσο είναι καιρός. Αρκεί τόσος διασυρμός.