Σωτήρης Πέτρουλας 44 χρόνια μετά...

Σωτήρη, πέρασαν σαράντα τέσσερα χρόνια από κείνη τη ματωμένη Τετάρτη του Ιούλη που έφυγες.
Ασυμβίβαστος, ανυπότακτος πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τη Δημοκρατία μπήκες σύντομα στο στόχαστρο της αντίδρασης που σε δολοφόνησε ψυχρά.
Όσοι περπατήσαμε δίπλα σου κείνο το βράδυ και όλα τα προηγούμενα, δεν μείναμε πιστοί στον όρκο που δώσαμε πάνω από το φέρετρό σου.
Θα ακουστούν και ίσως γραφτούν αρκετά σήμερα επέτειο του θανάτου σου…
Η αλήθεια όμως είναι ότι η νεολαία δεν σε ξέρει, δεν έμαθε ποτέ γιατί σε δολοφόνησε η αντίδραση, δεν έμαθε ποτέ για τους αγώνες σου.
Εμείς που είχαμε το χρέος να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη σου αφήσαμε να σε σκεπάσει η λησμονιά.
Το τραγούδι σου δεν τραγουδήθηκε στις διαδηλώσεις όπως τότε και σήμερα οι στίχοι του μοιάζουν παράταιροι με την εποχή.
Είχες μεγάλη καρδιά, Σωτήρη κι ελπίζω να μας έχεις συγχωρήσει.
Μικροί άνθρωποι είμαστε…

Το τραγούδι του Σωτήρη

Σωτήρη Πέτρουλα, Σωτήρη Πέτρουλα
σε πήρε ο Λαμπράκης σε πήρε η Λευτεριά
σε πήρε ο Λαμπράκης σε πήρε η Λευτεριά
Μάρτυρες ήρωες οδηγούνε
τα γαλάζια μάτια του μάς καλούνε

Σωτήρη Πέτρουλα, Σωτήρη Πέτρουλα
αηδόνι και λιοντάρι βουνό και ξαστεριά
αηδόνι και λιοντάρι βουνό και ξαστεριά
Μάρτυρες ήρωες οδηγούνε
τα γαλάζια μάτια του μάς καλούνε

Σωτήρη Πέτρουλα, Σωτήρη Πέτρουλα
οδήγα το λαό σου οδήγα μας μπροστά
οδήγα το λαό σου οδήγα μας μπροστά
Μάρτυρες ήρωες οδηγούνε
τα γαλάζια μάτια του μάς καλούνε.

Υ.Γ Αντώνη σ΄ ευχαριστώ!
.