Στις 31 Ιανουαρίου 1996 η Ελλάδα έφτασε στο παρά ένα της στρατιωτικής αναμέτρησης με την Τουρκία προκειμένου να προασπίσει μερικά στρέμματα βράχων που υπό την ονομασία Ίμια ή Λίμνια, (από την παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα το 1947), ανήκουν στην Ελληνική επικράτεια, και βρίσκονται στα Ελληνικά θαλάσσια ύδατα.
Ανεξάρτητα από την έκβαση εκείνης της αντιπαράθεσης με την Τουρκία (που κόστισε ας μην το ξεχνάμε τη ζωή τριών ελλήνων αξιωματικών), το ευχαριστώ τις Ηνωμένες Πολιτείες που εκστόμισε χωρίς αιδώ από το βήμα της Βουλής ένας κατώτερος των περιστάσεων πρωθυπουργός και το γκρίζο καθεστώς κυριαρχίας που επικρατεί έκτοτε στη βραχονησίδα αυτό που έχει σημασία είναι ότι ακόμα και για μια χούφτα βράχια, ακόμα κι ένας ανεπαρκής πρωθυπουργός σαν τον Κώστα Σημίτη προσπάθησε να «ρίξει», έστω και για την τιμή των όπλων, μια ντουφεκιά στον αέρα για να τα υπερασπίσει.
Έκτοτε πολύ νερό κύλησε στ΄ αυλάκι και σήμερα με πρωθυπουργό το Γεώργιο Παπανδρέου (τον Β΄τον ελάχιστο), φρεγάτες και κορβέτες σουλατσάρουν ανενόχλητες στα νερά του Αιγαίου παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και εθνικής κυριαρχίας όπως η κορβέτα «Μπάφρα» που περιέπλευσε 17 νησιά, φθάνοντας μέχρι έξω από τη Ραφήνα πριν αποχωρήσει ανενόχλητη στα Τούρκικα παράλια ή τη φρεγάτα "Γιλντιρίμ" που την περασμένη εβδομάδα πήγε από το λιμάνι του Αξάζ (απέναντι από τη Ρόδο) στον Κόλπο Ξηρού (Ελλήσποντο) μέσω …Σουνίου.
Αλλά και στον εναέριο χώρο του Αιγαίου τα Τουρκικά μαχητικά πετούν ανενόχλητα αφού από το τέλος του 2009 η κυβέρνηση έχει ανάψει το πράσινο φως κι έχει ανοίξει φαρδιά την πόρτα για την παραχώρηση του ελέγχου του Αιγαίου στην Άγκυρα, ενώ δημοσίως εγκαλεί, υποτίθεται, την Άγκυρα γιατί δεν καταθέτει τα σχέδια πτήσεων των μαχητικών της στο Αιγαίο.
Στα βόρεια η κυβέρνηση Παπανδρέου αντάλλαξε τη κατάργηση της visa για ταξίδια στις ΗΠΑ με την αναγνώριση της FYROM ως «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και δεν απομένει παρά το τυπικό μόνο μέρος της δημοσιοποίησης της συμφωνίας και της ένταξης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ.
Στην άλλη πλευρά των βορείων συνόρων μας η υποχρεωτική εισαγωγή της τουρκικής σε νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια, η διοικητική αναδιάρθρωση με τον Καλλικράτη, το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες κλπ γεννούν πολύ περίεργες σκέψεις για το μέλλον της περιοχής που επιφυλάσσει η Κυβέρνηση.
Η συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας σε «κράτος μικρό κι ευέλικτο» συμβαίνει ενώ οι πολίτες-θεατές είναι απασχολημένοι να απολαμβάνουν το θέαμα των λεόντων να ξεσκίζουν τις σάρκες ενός πρώην υπουργού του Τάσου Μαντέλη και το μονόπρακτο του Ανδρέα Λοβέρδου «όχι στη μισή σύνταξη, ναι στο 51% της σύνταξης).
Και εκεί στο γύρισμα της μέρας που τα λιοντάρια κατάκοπα επιστρέφουν στα κλουβιά τους και οι πολίτες-θεατές ετοιμάζονται να ασχοληθούν στα σοβαρά με τα «του οίκου τους» η ηγεμόνας ρίχνει ένα άλλο ψοφίμι (τον επιλεγόμενο κάποτε και ωραίο Μπρούμελ) στην αρένα και φέρνει καινούργια λιοντάρια να τον ξεσκίσουν.
Την ίδια ώρα και ενώ το πλήθος στρέφει και πάλι την προσοχή του στην αρένα, ο υπουργός Οικονομικών και εξ απορρήτων του ηγεμόνα Παπακωνσταντίνου υπογράφει μια κατάπτυστη δανειακή σύμβαση με τους τοκογλύφους του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και της Κομισιόν με την οποία εκχωρεί αμαχητί την ακίνητη και κινητή περιουσία του δημοσίου στην περίπτωση που δεν καταστεί εφικτή η επιστροφή του δανείου.
Διαβάζουμε στη σύμβαση ότι αρμοδιότητα για τη τήρηση των συμφωνημένων δίνεται με προσφυγή στο αγγλικό δίκαιο αλλά οι συμβαλλόμενοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διένεξη προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την ισχύ, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι αποφάσεις του οποίου είναι πλήρως δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενα μέρη.
Μεταξύ άλλων, η Ελλάδα παραιτείται άνευ όρων, από την άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος για προσφυγή εναντίον απόφασης κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, δέσμευσης χρημάτων ή άλλου μέτρου, που οι δανειστές θα θελήσουν να επιβάλλουν σε περίπτωση που κρίνουν ότι οι όροι εξόφλησης δεν τηρούνται, εκτός εάν αυτό το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος - που στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει.
Η δέσμευση αυτή ισχύει μέχρι να εξοφληθεί όλο το κεφάλαιο, οι τόκοι και τα πρόσθετα ποσά - εάν υπάρξουν.
Η Ελλάδα δεσμεύεται με τη σύμβαση να καταργήσει κάθε δικαίωμα πάνω στα περιουσιακά της στοιχεία και τα έσοδά της, όπως την εκποίηση, την τοποθέτησή τους ως ενέχυρο ή υποθήκη ή εγγύηση για δανεισμό από άλλο, τρίτο μέρος, εκτός των δανειστών (Ευρωζώνη, Δ.Ν.Τ.), εκτός εάν ότι εισπράξει διαμοιρασθεί ισότιμα σε αυτούς, ενώ διατηρούν το δικαίωμα προτεραιότητας σε οποιαδήποτε τέτοια πράξη.
Αν υπάρξει αδυναμίας αποπληρωμής, προβλέπεται η εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας σε εταιρία ειδικού σκοπού, είτε η έκδοση ειδικών ομολόγων με αντίκρισμα τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία, για να αντληθούν κεφάλαια.
Επίσης προβλέπεται η εκχώρηση στους πιστωτές αναπτυξιακών έργων (δρόμοι, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας κ.λπ.) από την εκμετάλλευση των οποίων θα αποσβεσθεί το χρέος.
Διαβάζοντας όλες αυτές τις δεσμευτικές ρήτρες που οικειοθελώς παραχωρήσαμε στους δανειστές μας φωτίζονται με άπλετο πλέον φως κάποιες περίεργες δηλώσεις Γερμανών αξιωματούχων που μας προέτρεπαν να ξεπουλήσουμε κάποια από τα νησιά μας με πρώτο την Κέρκυρα για να εξοφλήσουμε τα χρέη μας όπως και οι πρωθυπουργικές δηλώσεις για απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας.
Κέρκυρα θέλετε, Κέρκυρα σας δίνω μοιάζει να υπογράφει ο Παπακωνσταντίνου ως εκπρόσωπος του ηγεμόνα.
Και αν μετά από όλα αυτά εξακολουθεί κάποιος να πιστεύει πως ο λαός είναι κυρίαρχος στον τόπο του θα πρόκειται ή για αθεράπευτα αιθεροβάμονα ή για ηλίθιο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ.
Δυστυχώς το χάσαμε το παιχνίδι πατριώτες!!!!
.
.jpg)
