Θαύμα θαύμα...!!!

Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης από τα 36,3 δις ευρώ ή 15,4% του ΑΕΠ το 2009 θα μειωθεί στα 36,2 δις ευρώ ή 14,4% του ΑΕΠ το 2015 αφού προηγουμένως οι μισθοί και οι συντάξεις θα έχουν καθηλωθεί στα επίπεδα του 1980, οι μικρομεσαίοι θα έχουν αφανιστεί, το βιοτικό επίπεδο των ελλήνων θα έχει πέσει στα επίπεδα της δεκαετία του '60, θα έχει ξεπουληθεί η μισή Ελλάδα...

και το χρέος θα έχει εκτιναχτεί από τα 298,7 δις ευρώ ή 127,1% του ΑΕΠ το 2009 στα 351,4 δις ευρώ ή 139,5% του ΑΕΠ το 2015.

 Στην ίδια περίοδο οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι δανειστές θα έχουν θησαυρίσει απ' τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού...
Ίσως αυτό να εννοεί ο τοποτηρητής των ξένων συμφερόντων και κατ΄ευφημισμό πρωθυπουργός της χώρας πως "οι θυσίες του ελληνικού λαού πιάνουν τόπο".

Υ.Γ: Οι προβλέψεις είναι από το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Εξυγίανσης που τόσο περήφανα ψήφισαν πριν λίγες μέρες οι 154 του ΠΑΣΟΚ και η Ελσα της Ντόρας.

ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΗΘΟΥΝ ΑΓΧΟΝΕΣ ΔΕΝ ΞΕΠΛΕΝΕΤΑΙ ΤΈΤΟΙΑ ΞΕΦΤΙΛΑ....

 

Το χρονικό των χρεοκοπιών του ελληνικού κράτους και η κρίση σήμερα.

Του Δημήτρη Καζάκη

Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας" που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ' αυτή τη χώρα.

Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του.

Η 3η μεγάλη χρεοκοπία είναι η μόνη γνωστή (που αναφέρεται δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893. Πήγε σε διαπραγμάτευση τότε η κυβέρνηση με τους ομολογιούχους, η κυβέρνηση Τρικούπη και ο Τρικούπης έλεγε, "παιδιά τι θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο πράγματα". "Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο". Φυσικά οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στα 1898. Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή. Οπότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.

Υπό το καθεστώς του ΔΟΕ και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών που είχε και αυτή αναλάβει την εποπτεία της χώρας χρεοκοπούμε ξανά το 1932. Η χρεοκοπία του 32 είναι του Βενιζέλου, αλλά την επέβαλε ο Τσαλδάρης. Πάλι οι ίδιες ιστορίες, πάλι λιτότητες, κλείσανε τα 2/3 των σχολείων της εποχής εκείνης για να πληρώσουν τους δανειστές, απολύσανε πάνω από τα 2/3 των εκπαιδευτικών της χώρας, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης απολύθηκαν, απαγορεύτηκε με την χρήση του ιδιώνυμου η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση.

Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε πως γινόταν ο δανεισμός της χώρας: στα 100 χρυσά φράγκα δανείου ο τόκος, το επιτόκιο, έτρεχε στα 100, οι δανειστές όμως κρατούσαν ένα ποσοστό του δανείου, περίπου 20 με 30%, ανάλογα, ως "εγγύηση καλής εκτέλεσης δανείου". Έτσι το δάνειο που εκταμίευε τελικά το κράτος έφτανε να είναι το 50% της αρχικής ονομαστικής αξίας.

Στην συνέχεια έφεραν τον βασιλιά, ο βασιλιάς φυσικά εκτέλεσε τις εντολές των Βρετανών και έφερε τη τεταρτο-αυγουστιανή δικτατορία του Μεταξά. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μεταξάς ήταν να πάρει το αποθεματικό του ΙΚΑ, του νεοσύστατου τότε ΙΚΑ, μόλις 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί, και ήταν κατάλληλα προικισμένο, πολύ σοβαρά προικισμένο, πολύ καλό, είχε μια πολύ καλή προοπτική. Πήρε επίσης ότι βρήκε στις τράπεζες συν τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο και πλήρωσε τους Γάλλους και Βρετανούς χρηματιστές.

Μετά τον 2ο ΠΠ ήταν παλλαϊκό το αίτημα προς τους συμμάχους, που υποστήριξε και ο πρώτος πρόεδρος της Τραπέζης της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση, ο Ξενοφών Ζολώτας: να μας χαρίσουν ή να μας διαγράψουν τα προπολεμικά χρέη. Αν μη τι άλλο, για τη προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων τουλάχιστον διαγράψτε τα χρέη τα προπολεμικά, έλεγαν.

Φυσικά όχι απλά δεν διαγράφτηκαν τα χρέη αλλά μετά από 15 χρόνια απανωτών πιέσεων και άνευ προηγουμένου εκβιασμών, φτάσαμε στο 1964 όπου έγινε η τελική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι' αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 64 συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά τη ψυχική οδύνη, το πρόβλημα ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές. Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια, Δηλαδή, 1964 και 45 = 2009.

Τι έκανε η χούντα στη συνέχεια; Έκανε τη πληρωμή των χρεών αυτών εξωλογιστική. Γι' αυτό εμφανίζεται ότι έχει μικρά ποσοστά χρέους η χούντα. Τα πλήρωνε κάτω από το τραπέζι. Και τα πλήρωσε με 2 βασικούς τρόπους. Οι ξένοι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις που κρύβονταν από πίσω απαίτησαν 2 πράγματα. Πρώτον εκχώρηση ολόκληρου του Αιγαίου την οποία την προετοίμασε προσπαθώντας να επαναφέρει (αυτό που πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση) τον "θεσμό επιφανείας". Είχαν έτοιμες τις συμβάσεις, απλά έπεσε η ιστορία της μεταπολίτευσης και έχασαν αυτό το πράγμα. Και το δεύτερο, με την εκχώρηση της Κύπρου. Υπάρχουν χαρτιά στα αρχεία που δημοσιεύονται αυτή την εποχή όπου η παραχώρηση ή η εκχώρηση ή η τραγωδία της Κύπρου εμπεριείχε και ένα κομμάτι αποπληρωμής προπολεμικού χρέους της Ελλάδας. Δηλαδή σε αντάλλαγμα να μας χαρίσουν ένα κομμάτι του χρέους η χούντα άνοιξε  την πόρτα στην τουρκική εισβολή και στο τι συνέβη μετά στην Κύπρο.

Μετά την μεταπολίτευση οι κυβερνήσεις φορτώσανε το χρέος αυτό στις δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχει έκθεση του 1985 που λέει ότι η ΔΕΗ, η τότε κρατική ΔΕΗ, για κάθε 1000 δραχμές που δανειζόταν είχε εσωτερική ανάγκη μόνο τη μια δραχμή. Όλο το υπόλοιπο ήταν απαιτήσεις εξωλογιστικές για πληρωμή χρεών. Την εποχή εκείνη αρχίζουν να δανείζονται ξανά οι κυβερνήσεις για τις δικές τους ανάγκες και ο δανεισμός είναι επαχθέστατος. Για παράδειγμα το 1977 συνάπτεται με όμιλο τραπεζών από τη Γαλλία δάνειο με την ελληνική κυβέρνηση όπου εκτός από τους τρομακτικά τοκογλυφικούς όρους που επιβάλλονται στην Ελλάδα, της επιβάλλονται και οι εξής όροι. Πρώτον. Το πόσες φρεγάτες θα αγοράσει από τη Γαλλία. Δεύτερον. Πόσο όγκο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων θα αγοράσει από τη Lacoste και από τις γαλλικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα φυσικά την καταστροφή της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας γιατί εισάγαμε αυτά που θα μπορούσαμε να παράγουμε οι ίδιοι με έναν αναπτυγμένο κλάδο της βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Αργότερα έγιναν και άλλες τέτοιες δανειακές συμβάσεις, η μεγαλύτερη ήταν το 1987 η οποία ήταν με τον όμιλο της Mitsubishi Funds όπου ανάμεσα σε αυτά που μας ζητούσαν να αγοράσουμε, ήταν και τα περίφημα ιαπωνικά προγράμματα της τηλεόρασης, δηλαδή τότε άρχισε η εισβολή των Pokemοn, των Digimon και όλη αυτή την τερατολογία ας πούμε που γενιές επί γενιών ζούνε τα δικά μας παιδιά. Από εκεί και πέρα έχουμε την δημιουργία τεράστιων ελλειμμάτων λόγω της σχέσης μας κυρίως με την ΕΟΚ που τα εκτινάσσει μετά το 1984 αλλά και μιας πολιτικής κυριολεχτικά αθώωσης των υπευθύνων για τη λεηλασία αυτού του τόπου και την καταστροφή της βιομηχανίας μέσω κυρίως των προβληματικών. Μιλάμε για 340 περίπου ή 370 βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, την αφρόκρεμα της ελληνικής βιομηχανίας και της ελληνικής παραγωγής ευρύτερα. Το ποσό που χρωστάγανε, το πόσο δηλαδή είχαν φορτώσει οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αυτές τις μεγάλες βιομηχανίες και παραγωγικές επιχειρήσεις κατά μέσο όρο ήταν περίπου 12 φορές το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών και είχε μετατραπεί σε δανεικά και αγύριστα. Η κυβέρνηση λοιπόν παίρνει όλα τα χρέη αυτά στον προϋπολογισμό, αθωώνει τους παλιότερους ιδιοκτήτες και κρατάει επί μια 10ετία αυτές τις επιχειρήσεις είτε να υπολειτουργούν, είτε χωρίς να λειτουργούν καθόλου, δίνοντας απλά τον μισθό στους εργαζόμενους με αντάλλαγμα την ψήφο. Αυτό από μόνο του εκτίναξε το δημόσιο χρέος, γιατί αυτά με τι λεφτά θα γινόντουσαν; Μόνο με δάνεια. Το αποτέλεσμα είναι να εκτιναχθεί μέσα σε 4 χρόνια στο διπλάσιο το χρέος της χώρας.

Με την πρώτη κυβέρνηση ΝΔ μετά το ΠΑΣΟΚ έχουμε την δεύτερη μεγάλη επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Στα 3 χρόνια που είχε την κυβέρνηση, έχει ρεκόρ, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, δηλαδή είναι να τρελαίνεσαι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ο πρώτος που έκανε τι; Αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα. Και όπως ήθελα να ξέρετε και θα σας πληροφορήσω, καμία ποτέ, καμία χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει από τον εσωτερικό της δανεισμό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Ιαπωνία με 220% χρέος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά το 92% του χρέους αυτού είναι σε γιεν. Πάντα χρεοκοπείς από τον εξωτερικό δανεισμό. Από το δανεισμό δηλαδή που κάνεις από τις ξένες αγορές σε σκληρό συνάλλαγμα.

Παραμονές του ευρώ οι κυβερνήσεις Σημίτη μεθοδεύουν τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και κυρίως του εσωτερικού που μέχρι τότε ήταν περίπου το 80% του δημόσιου χρέους και ήταν δραχμικό, σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Και ξέρουμε ότι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το εσωτερικό χρέος γιατί τέλος πάντων κανένα κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει από το εσωτερικό του χρέος, στο δικό του νόμισμα. Χρεοκοπείς πάντα από το εξωτερικό χρέος.  Από εκεί και πέρα οι οικονομολόγοι ξέρανε ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Είναι υπόθεση συγκυρίας το πότε θα σκάσει το κανόνι.

Το δεύτερο που έγινε είναι ότι η οικονομία βίωνε μια απίστευτη κατάσταση μακροχρόνιας κρίσης ρευστότητας όπως λέμε. Δηλαδή άρχισε να εξαφανίζεται το χρήμα από την αγορά. Αν δείτε τα στοιχεία το 2001, το 2002 μέχρι το 2004 που είχαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαμε κάθε χρόνο μείωση της νομισματικής κυκλοφορίας ενώ το φυσιολογικό ήταν να αυξάνει η νομισματική κυκλοφορία ανάλογα με το ΑΕΠ. Με την αύξηση δηλαδή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος  που παράγει η χώρα, ανάλογα αυξάνει και η νομισματική κυκλοφορία. Αντί γι' αυτό είχαμε μείωση. Τρομακτική ασφυξία. Γιατί; Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να μας δώσει περισσότερο νόμισμα. Πως καλύφθηκε αυτό το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας; Εμπορικά πλεονάσματα δεν είχαμε, νόμισμα δεν είχαμε. Τι έμενε; Ο δανεισμός. Κάθε χρόνο, μέσα στη 10ετία, κατά μέσο όρο, το "οικονομικόν θαύμα" όπως το ονομάσανε, η "ισχυρή Ελλάς" αναπτυσσότανε κατά 4%, όντως το ποσοστό ήταν εξαιρετικά σημαντικό ακόμα και σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που ξεχάσανε να μας πουν δημόσια ότι για κάθε 4% άνοδο που είχαμε τότε ο δημόσιος δανεισμός αύξανε 18%. Δηλαδή δανειζόμασταν για να υπάρξει επέκταση του ΑΕΠ.

Παράλληλα είχαμε μια οικονομία της οποίας συνθλίφτηκε κυριολεκτικά η παραγωγική της βάση. Φτάσαμε, η αγροτική οικονομία, το υπογραμμίζω, στην Ελλάδα όχι στην Ολλανδία, ή στη Γερμανία ή στη Σουηδία. Στην Ελλάδα. Να έχει συμμετοχή στο ΑΕΠ 3%. Δηλαδή έχουμε λιγότερη συμμετοχή της αγροτικής μας οικονομίας στο ΑΕΠ από ότι έχει η Ολλανδία. Δηλαδή έλεος! Και συμμετοχή της βιομηχανίας και της παραγωγής ευρύτερα μόλις 13%. Όταν ο μέσος όρος παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 35%. Έχουμε μια οικονομία παρασιτικών υπηρεσιών. Μη παραγωγικών παρασιτικών υπηρεσιών. Που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο μέσα στα πλαίσια του ευρώ αλλά και νωρίτερα, μόνο που το ευρώ το επιτάχυνε πάρα πολύ. Αυτό εκτίναξε σε ιστορικό ρεκόρ το εξωτερικό μας έλλειμμα.

Την ίδια ώρα το μέσο νοικοκυριό βιώνει μια λιτότητα που ουσιαστικά διαρκεί πάνω από δυο 10ετίες. Ουσιαστικά από το 1984 είναι σε συστηματική λιτότητα το εργαζόμενο νοικοκυριό. Φτάσαμε στο μοναδικό, και αυτό πάλι ιστορικό ρεκόρ, την τελευταία 10ετία να έχουμε αρνητικά πρόσημα αποταμίευσης. Μόνο το 2009 χαθήκανε 28 δισ. αποταμιεύσεις από την ελληνική οικονομία. Και όπως γνωρίζετε, ότι καθεστώς και να έχει μια χώρα, όποιος και να κυβερνάει, αν δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στις τράπεζες και αν δεν υπάρχει αυξημένη ροπή προς αποταμίευση δηλαδή διαθέσιμο εισόδημα που μένει όταν πληρώνω τα βασικά μου και μπορώ να το βάλω να γίνει αποταμίευση, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη. Φτάσαμε στο σημείο, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού για μια ολόκληρη 10ετία να βρίσκεται κάτω, να υπολείπεται δηλαδή των βασικών καταναλωτικών δαπανών που πρέπει να κάνει η μέση ελληνική οικογένεια στην Ελλάδα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, πουθενά αλλού, ακόμα και στις κατεστραμμένες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Δηλαδή με λίγα λόγια για πάνω από μια 10ετία το μέσο νοικοκυριό δεν έχει εισόδημα πραγματικό που να του ικανοποιεί τις βασικές του καταναλωτικές ανάγκες. Οπότε αναγκάζεται και πάει στο δανεισμό. Το αποτέλεσμα: το 2010, το 77% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος το χρωστάμε στις τράπεζες.

Φτάσαμε λοιπόν παραμονές του 2009 όπου είχαμε την διεθνή βόμβα, το κραχ του 2008. Πως συνέβη αυτό; Στην παγκόσμια αγορά είχαν συσσωρευτεί τεράστια δανείσιμα κεφάλαια. Τι εννοούμε δανείσιμο κεφάλαιο; Δανείσιμο κεφάλαιο εννοούμε εκείνο το κεφάλαιο που δεν μπορεί να επενδυθεί στη παραγωγή. Είναι αυτό που δημιουργείται με χρηματοπιστωτικά παιχνίδια έναντι μελλοντικών αποδόσεων. Το δανείσιμο κεφάλαιο για να φέρει κέρδος πρέπει να γίνει τοκοφόρο κεφάλαιο. Δηλαδή να βρει κάποιον οφειλέτη να το δανειστεί και να του πληρώνει τόκους. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια υπολογισμένα με βάση τον Απρίλη του 2010; 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια, δανείσιμα κεφάλαια. Περίπου 1600 θεσμικοί επενδυτές έχουν αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια στη παγκόσμια αγορά. Η μέση απόδοση αυτών των κεφαλαίων μέχρι πριν τη κρίση ήταν 6.22%. Η παγκόσμια οικονομία έχει Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 57 τρισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι τα 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια προσδοκούν ετήσιο κέρδος 62 τρισεκατομμύρια δολάρια από μια οικονομία που παράγει στο σύνολο της 57 τρις. Εκεί μπλόκαρε η οικονομία και έσκασε η βόμβα το φθινόπωρο του 2008 και φυσικά άρχισαν να καταρρέουν οι τράπεζες γιατί οι τράπεζες βασικά είναι οι θεσμικοί επενδυτές που παίζουν με αυτά τα λεφτά. Λοιπόν, όταν έσκασε το κραχ, η κυβέρνηση, η τότε κυβέρνηση μας έλεγε, θα θυμάστε φαντάζομαι, ότι υπήρχε μεν η παγκόσμια κρίση, αλλά εμείς δεν φοβόμαστε, ήμασταν «οχυρωμένοι στο ευρώ», ήμασταν «θωρακισμένοι γερά» κλπ

Το Γενάρη όμως του 2009 βγήκε να πουλήσει ομόλογα η ελληνική κυβέρνηση για να αντλήσει λεφτά όπως κάθε χρόνο για να τροφοδοτήσει τις τρομακτικές ανάγκες που έχει σαν κράτος. Και δεν αγόραζε κανένας. Και τότε υπήρξε ο γενικευμένος πανικός. Ξαφνικά ο τότε πρωθυπουργός και ο τότε υπουργός Οικονομικών ανακάλυψαν ξαφνικά την κρίση. Και αποδείχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι όσοι τουλάχιστον μελετούσαμε τα στοιχεία, ότι ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Και αποδείχτηκε όχι μόνο αυτό αλλά και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανάταξης ή αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους. Γιατί στην τελευταία 10ετία, στη 10ετία του ευρώ, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά ξέρετε τι πληρώσαμε; 450 δισεκατομμύρια πληρώσαμε εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή μέσα σε μια 10ετία πληρώσαμε 1,5 φορά το χρέος που είχαμε στις 31/12/2009, (340 δις Χ 1,5 = περίπου 500) Και μένουν άλλα 40. Από αυτά τα 40 περίπου τα 18 με 20 είναι το συσσωρευμένο έλλειμμα 10ετίας του κρατικού προϋπολογισμού. Και τα υπόλοιπα 20 δεν ξέρουμε που πήγαν. Δεν ξέρουμε. Γιατί υπολογιστικά βγαίνει το νούμερο αλλά δεν υπάρχει αιτιολόγηση. Κάποιοι τα πήραν. Ποιοί τα πήραν; Το ψάχνουμε!

Λοιπόν, τι έγινε τώρα; Όταν κινδύνευε η χώρα, και βρέθηκε πλέον, αποκαλύφθηκε, το καθεστώς χρεοκοπίας της, η ευρωζώνη κλονίστηκε διότι εάν προχώραγε η χώρα, όπως είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, η συνθήκη της Λισαβόνας της το επέτρεπε, να προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση των χρεών της εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσε κανείς να την σταματήσει. Και δεν θα μπορούσε να την σταματήσει για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν δανείζεις ιδιώτη ή επιχείρηση, νοικοκυριό ή επιχείρηση και δεν μπορεί να πληρώσει τι κάνεις; Τον βάζεις σε εκκαθάριση, του παίρνεις τα περιουσιακά και τελειώσαμε. Στο κράτος δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης των δανειστών κρατών από τον 19ο αιώνα. Τι γίνεται αν αποφασίσει το κράτος να μην πληρώσει; Δεν μπορείς να του κάνεις εκκαθάριση. Δεν μπορείς να του απαιτήσεις την περιουσία σαν δανειστής.

Γιατί; Γιατί έχει ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Έτσι λένε οι νομικοί. Και αυτό είναι στο διεθνές δίκαιο, στον σκληρό πυρήνα του διεθνούς δικαίου. Το ήξεραν αυτό στην ευρωζώνη, οπότε τι κάνανε; Καλέσανε τα πολιτικά κόμματα στην έδρα, στις Βρυξέλλες, τις ηγεσίες, της τότε κυβέρνησης και της μελλοντικής κυβέρνησης και τους είπαν "εδώ είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, προέχει το ευρώ". Και επειδή πίσω από την Ελλάδα έρχονταν και άλλοι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, είπαν «πρέπει να φτιάξουμε έναν μηχανισμό άμεσα που να μην επιτρέπει στα κράτη και στους λαούς φυσικά να επιβάλλουν είτε διαγραφή, είτε ρυθμίσεις ή οτιδήποτε μονομερώς για να χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες». Και έτσι στήσανε την ιστορία στην Ελλάδα γιατί ξέρανε ότι έχουμε τόσο εθελόδουλο πολιτικό σύστημα που μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν εδώ. Και έτσι έγινε η μεταβολή, η πολιτική μεταβολή. Φυσικά επειδή κανένας δεν κάνει τίποτα με το αζημίωτο στήθηκε αυτή η λεηλασία των spreads, επιτοκίων και όλα αυτά τα πράγματα που είδαμε εκείνους τους μήνες και που απέφεραν στους κερδοσκόπους περίπου 17 δισεκατομμύρια κέρδη και από εκεί και πέρα άρχισε το γαϊτανάκι του να πάμε στο μηχανισμό στήριξης. Βεβαίως ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ δεν έχει καμία σχέση με το μηχανισμό στήριξης της χώρας.

Εκεί λοιπόν κάνανε το εξής. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να βάλουν σε εφαρμογή το μνημόνιο αλλά την δανειακή σύμβαση. Με την δανειακή σύμβαση λοιπόν εξαναγκάσανε τη κυβέρνηση, "εξαναγκάσανε" τρόπος του λέγειν. Επειδή τυχαίνει λόγω επαγγέλματος να γνωρίζω και στελέχη του ΔΝΤ, γελάγανε τις μέρες εκείνες. Μου λέγανε ότι δεν είχαν προφτάσει να στείλουν τη δανειακή σύμβαση και είχε γυρίσει πίσω υπογραμμένη Ή τα ίδια στελέχη πιστεύανε ότι θα υπήρχε διαπραγμάτευση γι' αυτό ήταν ακραία η διατύπωση της δανειακής σύμβασης με σκοπό να κοπούνε κάποιες, οι πιο ακραίες εκδοχές, μέσα από μια διαπραγμάτευση. Δεν υπήρξε τίποτα, υπογράφτηκε αβλεπί. Και γράφτηκε στον διεθνή τύπο άλλωστε πολύ έντονα, κάποιοι οικονομικοί αναλυτές είπαν "τι σόι κυβέρνηση έχετε στην Ελλάδα".

Η δανειακή σύμβαση λοιπόν προβλέπει, το πρώτο πράγμα που προβλέπει είναι ότι η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται της ασυλίας λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψηφίζεται ο νόμος του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή και δυο μέρες μετά, στις 8 Μαΐου, με τροπολογία σε ψηφισμένο νομοσχέδιο της Βουλής, δίνεται το δικαίωμα μόνο με την υπογραφή του υπουργού να ισχύει η δανειακή σύμβαση. Βεβαίως όσο γνωρίζω εγώ που ασχολούμαι περίπου μια 10ετία με τα ζητήματα αυτά σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει παρόμοιο συμβάν ή τέτοια δανειακή σύμβαση όχι μόνο στα ελληνικά χρονικά αλλά και στα διεθνή χρονικά από τις αρχές του 19ου αιώνα, δεν υπάρχει κράτος ακόμα και αποικία που να έχει υπογράψει τέτοιο πράγμα.

Ο Τσολάκογλου στις δίκες του 46, στις δίκες δοσιλόγων του 46, χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι "εγώ όταν μου ζητήθηκε από τους χιτλερικούς, από τους ναζί, να υπογράψω τη κατάλυση του ενιαίου και αδιαίρετου της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, παραιτήθηκα". Αυτό είναι γεγονός. Δεν τον κάνει φυσικά λιγότερο δοσίλογο Αλλά τουλάχιστον ακόμα και αυτός είχε τσίπα. Και 'δω μιλάμε, σε ομαλές συνθήκες, υπό καθεστώς υποτίθεται κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχουμε κυβέρνηση εκλεγμένη από την χώρα που παρέδωσε το σύνολο της χώρας στους ξένους δανειστές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη πράξη;

Πρώτον. Παραιτήθηκε η χώρα από όλα τα φυσικά δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης απέναντι στο δανειστή του. Ακόμα και αυτά που έχει ένα φυσικό πρόσωπο.

Δεύτερον. Με βάση τη δανειακή σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να πάει σε τρίτες πηγές να αναζητήσει τα χρήματα και να ξεχρεώσει τους δανειστές. Δηλαδή αν είχαμε μια κυβέρνηση που διεκδικούσε το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, που είναι άμεσα απαιτητό, και συμφωνούσε η γερμανική κυβέρνηση να μας δώσει το κατοχικό δάνειο, τα 160 περίπου δισεκατομμύρια που υπολογίζουμε ότι είναι η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου, δεν θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να ξεχρεώσουμε τους κυρίους αυτούς.

Τρίτον. Οι δανειστές έχουν όμως το δικαίωμα, μερικά ή ολικά, να εκχωρήσουν τις δικές τους χρεωστικές απαιτήσεις σε τρίτους απέναντι στην Ελλάδα. Και σας λέω ένα σενάριο το οποίο αναφέρουν πάρα πολλοί ειδικοί. Ακραίο σενάριο, όντως, αλλά δεν είναι απίθανο, γιατί το έχουν υπογράψει αυτό το πράγμα. Και λέει ότι… το έχει πει ο κύριος Κασιμάτης, το έχω ακούσει και από τον κύριο Χρυσόγονο συγκεκριμένα, συνταγματολόγοι και οι δυο. Λοιπόν είπαν το εξής. Μπορούν να δώσουν τις χρεωστικές απαιτήσεις, πχ να δώσει η Ολλανδία τις χρεωστικές της απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα στην Τουρκία, να έρθει η Τουρκία, να δεσμεύσει την Ακρόπολη και να τοποθετήσει την τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη. Διότι παραίτηση από την ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι παραιτείσαι από την δημόσια περιουσία του κράτους από το σύνολο της εθνικής επικράτειας, από το εθνικό έδαφος. Παραιτείσαι από την ιδιωτική περιουσία των πολιτών σου. Και παραιτείσαι ακόμη και από τη δυνατότητα να μην υπάρξει δέσμευση ή υποθήκευση ακόμα και στον οπλισμό της χώρας. Αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές. Γι' αυτό βγήκαν πάρα πολλοί αναλυτές στον κόσμο και νομικοί και λέγανε, συγκεκριμένα εγώ θυμάμαι έναν Αμερικανό χρηματιστή, ο οποίος είχε γράψει τότε στους New York Times ένα άρθρο λέγοντας "υπογράφει την εθνική της αυτοκτονία η χώρα".

Τέταρτον και το χειρότερο. Με βάση τα διεθνή ήθη και έθιμα, στις διεθνής αγορές η δανειακή σύμβαση αυτή εμπίπτει στο περίφημο "ίσοι όροι ανάμεσα στους δανειστές". Δηλαδή ότι ισχύει για έναν δανειστή υποχρεωτικά ισχύει για όλους είτε έχουν υπογράψει την δανειακή σύμβαση είτε όχι. Αν την εκτελέσεις δηλαδή μέχρι το τέλος αυτή τη δανειακή σύμβαση, τότε οποιοσδήποτε δανειστής του ελληνικού κράτους μπορεί να το χρησιμοποιήσει ως νομικό προηγούμενο και να απαιτήσει τις ίδιες ρήτρες, τις ίδιες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι του, έστω και αν δεν συμπεριλαμβανόταν στην δανειακή σύμβαση. Αυτό λέγεται Pari Passu είναι ένας νομικός όρος που σημαίνει «ότι ισχύει για τον ένα, ισχύει για όλους».

Αυτό το πράγμα λοιπόν  δεν έπρεπε να το μάθουμε εμείς, ούτε και η Βουλή βέβαια, γι' αυτό και δεν πήγε ποτέ στη Βουλή, πήγε μόνο στη προπαρασκευαστική της Βουλής και έμεινε εκεί. Βεβαίως στη Βουλή μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο, είναι αναρτημένο πλέον. Δεν έχει κυρωθεί αλλά, με βάση το τι έχουν αποφασίσει, ισχύει γιατί εκτελείται.

Με βάση αυτά λοιπόν εφαρμόσανε τη πολιτική του μνημονίου η πολιτική του οποίου είχε σχεδιαστεί εξ' αρχής όχι τόσο για να δημιουργήσει τα πλεονάσματα εκείνα για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πληρώνονται. Κάθε χρόνο η εξυπηρέτηση του χρέους μας κοστίζει 35 με 40% του ΑΕΠ. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να πληρωθεί. Είναι αδύνατο. Το ξέρανε. Και εφόσον λοιπόν το ξέρανε τι έπρεπε να γίνει; Αν μας λέγανε το Γενάρη του 2010 "Θα βάλω χέρι στη δημόσια περιουσία", θα ξεσηκωνότανε όλος ο κόσμος. Οπότε τι κάνανε; Έφεραν ολόκληρο τον κόσμο στην απόγνωση, στην απελπισία, μεροδούλι μεροφάι, να σκέφτεται την ανεργία, το αν θα μπορεί να επιβιώσει αυτός, το παιδί του, η οικογένεια του αύριο και να του θέσουν το εξής δίλλημα, αυτό που είπε ο κύριος Όλι Ρεν πριν 3 βδομάδες μετά την 11η του Μάρτη που αποφασίστηκε η εκποίηση των 50 δις της δημόσιας περιουσίας. Τι είπε; "Ή πουλάτε ή χάνετε τους υπόλοιπους μισθούς της 10ετίας". Αυτό ήταν το δίλλημα των τοκογλύφων. Ή πουλάτε ή χάνετε ότι έχει μείνει από συντάξεις και μισθούς. Να εξαναγκάσουν το λαό να πει "Ας τα κομμάτια, πούλα κάτι, προκειμένου να μην χάσω και ότι μου έχει απομείνει". Και την ίδια ώρα ένα ολόκληρο σύστημα προπαγάνδας προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είμαστε πάμπλουτη χώρα ρε παιδιά. Έχουμε πετρέλαια... Σαουδική Αραβία έχουμε πυρηνικά, έχουμε ιστορίες, πλουτώνιο, χρυσάφια... Τι είναι τώρα να δώσουμε 350 δισεκατομμύρια που είναι το χρέος; Ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι έτσι.

Λοιπόν, από κει και πέρα η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε 8 μήνες εφαρμογής του μνημονίου είχαμε υποχώρηση μιας 10ετίας στην ελληνική οικονομία και τα εισοδήματα κατέληξαν στο 1974 σε πραγματικούς όρους. Τα επόμενα χρόνια που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολα και πολύ χειρότερα από αυτό που έχουμε πληρώσει. Είμαστε στη προκαταρκτική διαδικασία.

Κατά τη γνώμη μου αυτό που οφείλουμε  να κάνουμε είναι ένα πραγματικά, αυθεντικά, ρωμαλέο παλλαϊκό μέτωπο που θα απαιτήσει τον επαναπροσδιορισμό όλων των πολιτικών συνθηκών στη χώρα. Δηλαδή την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων μιας νέας εξουσίας που θα επιβάλλει:

Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και το σύνολο του οικοδομήματος που στήθηκε πάνω σ' αυτή ώστε να μπορεί να γλυτώσει την αγχόνη και το δόκανο ο ελληνικός λαός και να οικοδομήσει μια νέου τύπου πορεία για το τόπο. Μια νέου τύπου εξουσία που αντανακλά και πρέπει να αντανακλά τα πραγματικά συμφέροντα του μόνου αυθεντικού εκφραστή αυτού του τόπου που είναι αυτός που τον ποτίζει με τον ιδρώτα του.

Με αυτό το πράγμα θέλω να κλείσω, Κοιτάξτε. Οι εποχές που αναθέταμε σε κάποιους άλλους την διοίκηση και την κυβέρνηση της χώρας τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Είναι πολύ σοβαρό το μέλλον της χώρας το μέλλον των παιδιών μας και των οικογενειών μας για να το αναθέσουμε σε τρίτους σωτήρες.

Ή εμείς ή κανένας.

Ευχαριστώ πολύ.

AΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ-ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΑΖΑΚΗ ΣΤΗ «ΣΠΙΘΑ 3B» ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ 2011 

για την αντιγραφή:

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ????

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν με συνέντευξή του σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ (που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα) ξεβρακώνει τον πρωθυπουργό της χώρας αποκαλύπτοντας πως την περίοδο που ο Παπανδρέου διερρήγνυε τα ιμάτιά του ότι λεφτά υπάρχουν και θα εφαρμοστούν οι προεκλογικές υποσχέσεις την ίδια στιγμή μεθόδευε στα σκοτεινά την υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ που οδήγησε στην καταστροφή της οικονομίας, την ύφεση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση του λαού.

Αλήθεια Εισαγγελέας υπάρχει στην Αθήνα να ερευνήσει ποιοι από το περιβάλλον του Πρωθυπουργού που γνώριζαν την πρόθεσή του να μας οδηγήσει στις δαγκάνες του ΔΝΤ θησαύρισαν την εποχή που κάνανε πάρτι οι κερδοσκόποι με τα speeds και τα cds και να βρει ποιος έδωσε την εντολή στην Τράπεζα της Ελλάδος να αυξηθεί το περιθώριο διακανονισμού αγοράς ομολόγων από τις 3 στις 10 μέρες (το περιβόητο Τ+3 που έγινε Τ+10) που διευκόλυνε τα κερδοσκοπικά παιχνίδια?

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!!!

Αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσει ο ΓΑΠαπανδρέου που μας έριξε στα νύχια του ΔΝΤ...

Η Γουατεμάλα, στην Κεντρική Αμερική, έχει πληθυσμό και έκταση περίπου όση η Ελλάδα. Μακροοικονομικά, είναι η χώρα των χιλίων θαυμάτων! Εμφανίζεται ως μια από τις πιο σταθερές και αναπτυσσόμενες οικονομίες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Ο πληθωρισμός της είναι ελάχιστος, η νομισματική της ισοτιμία συνεχώς σταθερή, η ανεργία βρίσκεται κάτω απ’ το 3% και οι εξαγωγές της ανθίζουν.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιτηρεί την οικονομική πορεία της χώρας, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, Φερνάντο Ντελγάδο: «Η Γουατεμάλα έχει κάνει ρεκόρ. Παρουσιάζει ένα ιστορικό συμμόρφωσης και εκπλήρωσης υποχρεώσεων ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Έχει επιδείξει αξιέπαινη φορολογική πολιτική και έχει επιτύχει σε όλα τα επίπεδα με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο!». Τα τελευταία εφτά χρόνια, η Γουατεμάλα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλές ανεπτυγμένες χώρες. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%!

Όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, και κάποια άλλα στοιχεία έρχονται να μετριάσουν τον ενθουσιασμό. «Είμαστε η χώρα της Κεντρικής Αμερικής με τον υψηλότερο δείκτη χρόνιου υποσιτισμού. Έχουμε περισσότερο από το μισό πληθυσμό μας να ζει σε συνθήκες φτώχειας, με λιγότερο από 2 δολάρια τη μέρα. Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες και μεγάλες αντιφάσεις, που παρά τη μεγάλη παραγωγή πλούτου, και παρόλο που η χώρα μας είναι παραγωγός τροφίμων, το 49% των παιδιών μας κάτω των 5 ετών υφίστανται χρόνιο υποσιτισμό», σημειώνει ο Χόρχε Σάντος, συντονιστής του Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Πράγματι, η Γουατεμάλα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις στον κόσμο σε ποσοστά χρόνιου παιδικού υποσιτισμού. Σύμφωνα με έρευνα που εξέδωσε η UNICEF το 2009, από τα 1200 παιδιά που γεννιούνται καθημερινά, τα 599 πρόκειται να ζήσουν υποσιτισμένα. Λόγω και του υποσιτισμού της μητέρας, τρία παιδιά θα πεθάνουν την πρώτη μέρα της γέννησής τους, πριν κλείσουν μια εβδομάδα ζωής, τέσσερα πριν κλείσουν ένα μήνα, και 64 μωρά θα πεθάνουν πριν γίνουν 5 ετών. Ο χρόνιος παιδικός υποσιτισμός είναι η εθνική τραγωδία της Γουατεμάλα, μια σιωπηλή γενοκτονία που διεξάγεται υπό την ευημερία των αριθμών…

«Έχουμε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό υποσιτισμένων και την ίδια στιγμή έχουμε τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου σε όλη την Κ. Αμερική. Σε αυτή την κατάσταση έφτασε η χώρα μας μετά τις συμφωνίες με το ΔΝΤ!», λέει θυμωμένα ο Τζιάκομπο Ομάρ Τζερόνιμο, συνδικαλιστής της οργάνωσης αγροτών Platforma Agraria.

Μέχρι το 1980, αν και τότε υπέφερε ακόμα τον αιματηρότερο εμφύλιο πόλεμο όλης της αμερικανικής ηπείρου, η Γουατεμάλα ήταν μια χώρα αυτάρκης σε παραγωγή τροφίμων. Το 1984, η αιμοσταγής δικτατορία προχώρησε σε συμφωνία με το ΔΝΤ, ξεκινώντας μια άγρια οικονομική πολιτική, η οποία συνεχίστηκε από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις, στρατιωτικές ή δημοκρατικές. Μέσα σε σκάνδαλα διαφθοράς για τα οποία ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε, οι κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν, οι φυσικοί πόροι πουλήθηκαν σε ξένες πολυεθνικές, το κράτος συρρικνώθηκε, οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα περικόπηκαν. Σήμερα, η χώρα παράγει μόνο το 50% των τροφίμων που χρειάζεται, και τα υπόλοιπα είναι εισαγόμενα. Κι όμως, υπολογίζεται ότι με τις εκτάσεις γης που έχει, η Γουατεμάλα θα μπορούσε να παράγει τρόφιμα για όλη την Κ. Αμερική!

Στα νοσοκομεία, οι γονείς αγωνιούν για τη ζωή των παιδιών τους. «Τα λεφτά δε φτάνουν για να αγοράσεις τα απαραίτητα για τα παιδιά. Ούτε μια λίβρα ζάχαρη δε μπορείς να αγοράσεις. Υπάρχουν μέρες που σε πιάνει απόγνωση και θλίψη, γιατί δεν μπορείς να κάνεις τίποτα!», λέει η Μαρία Λεονόρα και η Κωνσταντίνα συμπληρώνει: «Η Κυβέρνηση στέλνει ανθρώπους να ζυγίσουν τα παιδιά, αλλά ποτέ δεν στέλνει κάτι για τα παιδιά. Έρχονται να τα ζυγίσουν, λένε ότι είναι υποσιτισμένα και ότι πρέπει να παχύνουν. Αλλά πώς θα παχύνουν, αφού δεν στέλνουν τίποτα! Στέλνουν μόνο ανθρώπους για να τα ζυγίσουν!».

Ο σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος Άλβαρο Κολόμ κέρδισε τις εκλογές το 2008, υποσχόμενος διατροφική ασφάλεια για τους φτωχούς. Το 2009 κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, σε μια προσπάθεια να βρει διεθνή χρηματοδότηση, για να αντιμετωπίσει την επισιτιστική κρίση που πλήττει τη χώρα του. Επί των ημερών του, οι τιμές που ήδη είχαν εκτιναχθεί στα ύψη αυξήθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά κατά 83%! Σχεδόν ο μισός πληθυσμός αποκλείστηκε από βασικά είδη τροφίμων.

«Διαχρονικά, αυτό οφείλεται στις πολιτικές της υποτιθέμενης απελευθέρωσης του εμπορίου, γιατί τελικά δεν απελευθερώνεται. Δεν έχουμε καν ελεύθερη Αγορά! Στην πραγματικότητα αυτό που έχουμε είναι νομοθεσίες χωρίς τέλος, που ωφελούν τις μεγάλες εταιρίες κι αφήνουν σε μειονεκτική θέση τους μικροκαλλιεργητές!», επιχειρηματολογεί ο συνδικαλιστής αγρότης Τζερόνιμο. Στη Γουατεμάλα, το 97% της παραγωγικής γης βρίσκεται στα χέρια του 3% του πληθυσμού. Η κατοχή γης είναι άπιαστο όνειρο για το μεγαλύτερο –και φτωχότερο- τμήμα του πληθυσμού.

Η Γουατεμάλα έχει γίνει σήμερα ο παράδεισος των ολιγοπωλίων. Μόνο ένας επιχειρηματικός όμιλος ελέγχει το 50% του σιταριού, ένας άλλος το 60% του ρυζιού, και ένας τρίτος το 80% του καλαμποκιού. Στα πιο εύφορα εδάφη δεν καλλιεργούνται πλέον τρόφιμα. Καλλιεργούνται μπανάνες, καφές, ζαχαροκάλαμα, καουτσούκ και βιοκαύσιμα, σε τεράστιες φυτείες που ανήκουν σε εταιρείες. Κι όπως λένε οι αγρότες πικρά: «Σήμερα στη Γουατεμάλα τα παραγωγικά εδάφη του Πολοτσίκ χρησιμοποιούνται για τον αφρικανικό φοίνικα. Ο αφρικανικός φοίνικας παράγει λάδι, που τελικά θα καταλήξει στο ντεπόζιτο των αυτοκινήτων, και όχι στην κοιλιά των φτωχών!».

Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός
Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή
Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης
Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης
Παραγωγή: Small Planet για την ΕΡΤ © 2010 – 2011
Ημερ. προβολής: Τετάρτη, 1/12/2010, στις 22.00

ΤΙ ΔΗΛΟΙ Ο ΜΥΘΟΣ!!!!

Με αφορμή τις τρακατρούκες που μοίρασαν - λίγες μέρες μετά την διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού για πρόωρες εκλογές - οι φερόμενοι ως μέλη των Πυρήνων της Φωτιάς,  στις εταιρίες Courier με ελάχιστη εκρηκτική ύλη, πυροδοτώντας σενάρια αποσταθεροποίησης θυμήθηκα την εποχή που η ΚΥΠ (σημερινή ΕΥΠ) σκόρπιζε στην Αθήνα αδέσποτες βόμβες  καθώς και μια ξεχασμένη ιστορία με μια άλλη βόμβα που δεν έσκασε αλλά έγινε αφορμή να ξηλωθεί το τρομοκρατικό κλιμάκιο της ΚΥΠ.

Είναι  καλοκαίρι του 1985, Κυριακή μεσημέρι και ο Αρχηγός της αστυνομίας χαλαρώνει στο σπίτι του μετά το μεσημεριανό φαγητό.

Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι ο Κώστας Μητσοτάκης που έχει προγραμματίσει να μιλήσει νωρίς το βράδυ εκείνης της Κυριακής σε συγκέντρωση οπαδών του στην Λεωφ. Κατεχάκη.

Λίγο πριν ο Αρχηγός της αστυνομίας ξαπλώσει για το μεσημεριανό του ύπνο χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής είναι ο Αρχηγός της ΚΥΠ που ζητάει από τον Αρχηγό της αστυνομίας να φτιάξει μια ομάδα και να σπεύσει να ερευνήσει το χώρο που θα γινότανε η συγκέντρωση Μητσοτάκη.

Όπως του εξήγησε στην ΚΥΠ έφτασαν πληροφορίες για τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού μεγάλης ισχύος που αν εκραγεί την ώρα της ομιλίας Μητσοτάκη «θα θρηνήσουμε δεκάδες νεκρούς» και άλλα τέτοια.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η ΚΥΠ ήταν καλά πληροφορημένη για βόμβες που επρόκειτο να εκραγούν σε συγκεκριμένα σημεία (οι γνωστές ως ορφανές βόμβες αφού κανείς δεν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη τους) και σε ορισμένες περιπτώσεις κινδύνεψαν να τραυματιστούν οι αστυνομικοί που τις έψαχναν καθ΄ υπόδειξη της ΚΥΠ.

Βρίζοντας και βλαστημώντας που του χαλάσανε τη μεσημεριανή σιέστα ο Αρχηγός της αστυνομίας επικοινώνησε με το επιτελείο του έδωσε τις δέουσες διαταγές και έφυγε να συναντήσει τους άνδρες του στην Κατεχάκη για να ελέγξουν το χώρο.

Φθάνοντας στον τόπο ο Αρχηγός βρήκε να τον περιμένουν εκτός από το κλιμάκιο των δικών του ανδρών και μια ομάδα πρακτόρων της ΚΥΠ για να βοηθήσουν στην έρευνα.

Δεν πέρασαν 5 λεπτά και ένας από τους πράκτορες της ΚΥΠ εντόπισε πίσω από το ψυγείο ενός σουβλατζίδικου τον εκρηκτικό μηχανισμό και χωρίς καμιά προφύλαξη τον πήρε για να τον μεταφέρει στους πυροτεχνουργούς να τον αχρηστεύσουν.

Από τον Αρχηγό της αστυνομίας δεν πέρασε απαρατήρητο ούτε η ταχύτητα εντοπισμού του πυροδοτικού μηχανισμού ούτε και η μεταφορά του χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας από τον άνδρα της μυστικής υπηρεσίας.

Όταν την επομένη πληροφορήθηκε από τους πυροτεχνουργούς ότι η βόμβα δεν είχε πυροκροτητή (κάτι σαν τις επιστολές –βόμβες δηλαδή που έχουν ελάχιστα γραμμάρια πυρίτιδας) και δεν μπορούσε να εκραγεί, εξερράγη ο ίδιος και διέταξε να συλληφθεί αμέσως ο πληροφοριοδότης…. των ορφανών βομβών που όπως αποκαλύφθηκε ήταν ένας πατενταρισμένος ....αριστερός «επαναστάτης».

Κι όπως λέει η παροιμία «Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε μήτε την κεφαλή του».

ΕΙΝΑΙ και ΑΔΙΣΤΑΧΤΟΙ….!!!

Φόρεσαν τα αλεξίσφαιρά τους, ζώστηκαν τα κουμπούρια τους με τις γεμιστήρες γεμάτες, ζαλώθηκαν και τις επιστολές-βόμβες και πήραν σβάρνα τα γραφεία ταχυμεταφορών να στείλουν τις στρακατρούκες στα 4 σημεία του ορίζοντα.
Αίφνης μπαμ ηκούσθη στον αέρα κι η πρώτη επιστολή-βόμβα με παραλήπτη την πρεσβεία του Μεξικού έκοψε τα δάχτυλα της ατυχούς υπαλλήλου που τη μετέφερε…
Σε ελάχιστα λεπτά οι δικυκλιστές σερίφηδες, κατάλοιπα της Χρυσοχοϊδικής περιόδου, είχαν εντοπίσει και συλλάβει τους 2 περίεργους ταχυδρομικούς διανομείς με τις στρακαστρούκες που παραδόθηκαν σαν τις κοτούλες (τζάμπα τα αλεξίσφαιρα και τα κουμπούρια) και υπέδειξαν και τις άλλες 2 επιστολές-βόμβες προς άλλες πρεσβείες.
Μάλιστα ο ένας εκ των 2 συλληφθέντων ενώ ήταν ύποπτος συμμετοχής στους πυρήνες της φωτιάς η αντιτρομοκρατική τον είχε αφήσει ασύδοτο να κυκλοφορεί ελεύθερος και οπλισμένος.
Αν δεν με απατά η μνήμη οι πυρήνες της φωτιάς είχαν αναλάβει και την ευθύνη για τη βόμβα που έσκασε πολύ κοντά στο χώρο που μιλούσε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής στην τελευταία του προεκλογική συγκέντρωση.
Συναγερμός στην αντιτρομοκρατική τότε και τώρα και τα σενάρια για τρομοκρατική αποσταθεροποίηση της χώρας δίνουν και παίρνουν….
Προσθέστε λοιπόν και τα διλήματα Σγουρός ή εκλογές, Τατούλης ή χάος, Μπουτάρης ή χρεοκοπία και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για τους χειραγωγούς της κοινής γνώμης και τους καθοδηγητές της τρομοκρατίας και ποιοι θέλουν να σας πειθαναγκάσουν εκόντες άκοντες να ψηφίσετε τους κυβερνητικούς υποψηφίους.

ΚΑΙ ΣΤΥΓΝΟΙ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ…. ΣΥΝ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ.

Μετά την απάτη με το «λεφτά υπάρχουν» που τους έφεραν στην εξουσία, μετά την απάτη της ψήφισης του μνημονίου με αντισυνταγματική πλειοψηφία, μετά την απάτη των διλημμάτων για να πετσοκόψουν δικαιώματα και να συνθλίψουν κατακτήσεις δεκαετιών τώρα αναδεικνύονται και σε κοινούς εκβιαστές.
Με το διακαναλικό μονόλογο παρουσία 6-8 δημοσιογράφων ο Γιώργος Παπανδρέου απείλησε τον ελληνικό λαό πως αν δεν ψηφίσει τους κυβερνητικούς υποψήφιους στις περιφερειακές εκλογές αυτό θα σημαίνει πως η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να συνεχίσει το «θεάρεστο» έργο που ανέλαβε για τη διάσωση και αναμόρφωση (παραμόρφωση είναι το ορθόν) της χώρας και θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Το τι σημαίνει η πρόωρη προσφυγή σε κάλπες φάνηκε και από την εκτίναξη των σπρέντ από τις 690 στις 730 μονάδες με τον πρώτο υπαινιγμό ενώ σφόδρα πιθανολογείται ότι η πολιτική ρευστότητα θα οδηγήσει και σε χρεωκοπία.
Παρόλα αυτά ο κύριος Παπανδρέου και τα τσιράκια του στην κυβέρνηση συνεχίζουν σε όλους τους τόνους να εκβιάζουν ωμά έναν ολόκληρο λαό απειλώντας τον πως αν δεν ψηφίσει Σγουρό, Τατούλη και Μπουτάρη θα τα τινάξουν όλα στον αέρα και γαία πυρί μιχθήτω.

ΤΥΧΑΙΟ? ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ….

Γ. Π, 1967: «Η ευκαιρία η οποία εδόθη εις το Έθνος δια της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου δεν πρόκειται να ξαναδοθεί . Ή θα κάνει αυτήν την φοράν το άλμα το Έθνος προς τα εμπρός ή θα αποθάνει…»


Γ.Π, 2010: «Κάνω προσκλητήριο ευθύνης στα εκατομμύρια Ελλήνων να στείλουμε το μήνυμα ότι είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα και να μην μείνει στη μέση η τιτάνια προσπάθεια για τη διάσωση και ανόρθωση της χώρας».




Γ.Ρ 2010: «Εάν νικήσουν (οι αντιμνημονιακοί υποψήφιοι) η Ελλάδα θα έχει χάσει ένα πόλεμο, θα έχει τεθεί σε συνθήκες εθνικής χρεωκοπίας…



Υ.Γ: Το πρώτο βίντεο από κάπου αλλού μου είχε ξεμείνει αλλά μιας και ταίριαζε (φούστα - μπλούζα) με το σήμερα είπα να το τσοντάρω για λόγους σύγκρισης...

ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ….???

Χθες ο πρωθυπουργός προανήγγειλε έκτακτη οικονομική ενίσχυση σε 500.000 χαμηλοσυνταξιούχους που θα δοθεί στο τέλος Δεκεμβρίου μαζί με τη σύνταξη καθώς και πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους ανέργους, τονίζοντας πως οι χαμηλοσυνταξιούχοι έχουν πληγεί περισσότερο από όλους….

Προχθές δεσμεύτηκε ότι δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα, δεν θα επιβαρυνθούν περαιτέρω οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και δεν θα υπάρξει αύξηση των φορολογικών συντελεστών κάτι που,  όπως λένε τα γνωστά δημοσιογραφικά παπαγαλάκια του, αποτελεί σαφές µήνυµα προς τον Ολι Ρεν, την Κοµισιόν και την τρόικα: «Θα τηρήσουµε τις δεσµεύσεις µας γιατί είναι όρος επιβίωσης για τη χώρα, αλλά µέχρι εκεί».

Ο ΓΑΠ ΦΕΥΓΕΙ Η ΤΡΟΙΚΑ ΕΡΧΕΤΑΙ

....κι έτσι η Ελλάδα δεν μένει στιγμή ακυβέρνητη!!!!

Μόλις ο ΓΑΠ ξεμπέρδεψε με τα γλυψίματα των δημοσιογράφων στην καθιερωμένη συνέντευξη του στη ΔΕΘ αμέσως την κοπάνησε στο εξωτερικό για καμιά 15ρια μέρες όσες δηλαδή προβλέπει να μείνει στην Αθήνα η Τρόικα που έφθασε σήμερα για να μας συντάξει τον προϋπολογισμό του 2011 και να μας πάρει μέτρα για το νέο κοστούμι λιτότητας.
Θα μου πείτε ότι, αν η Τρόικα συντάξει τον προϋπολογισμό του 2011 τότε τι τους χρειαζόμαστε τόσους υπουργουφυπουργούς στο υπουργείο Οικονομικών.
Προφανώς θα χρησιμοποιηθούν σε ρόλο γραφιά για το σβήσε γράψε ή σε ρόλο κλητήρα να κουβαλάνε καφέδες και σάντουιτς στους λιτοδίαιτους τοποτηρητές των δανειστών μας.
Και όσο η Τρόικα θα κυβερνά την Ελλάδα ο εκλεγμένος πρωθυπουργός μην έχοντας αντικείμενο απασχόλησης στην Αθήνα πήρε το αεροπλανάκι του και την έκανε (αρκετά μας ανέχτηκε) για άλλους τόπους, σ΄ άλλες χώρες, σ΄ άλλες ηπείρους και πλανήτες.
Σήμερα βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Νορβηγίας, το Όσλο, προκειμένου να παραβρεθεί στην διάσκεψη που συνδιοργανώνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και να πληροφορηθεί από τον επικεφαλής του ΔΝΤ τα μέτρα που σχεδιάστηκαν από το ευαγές ίδρυμα αποκλειστικά για τους έλληνες.
Στη συνέχεια θα πετάξει μέχρι τη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον για να λάβει live οδηγίες για το χειρισμό ευαίσθητων εθνικών θεμάτων και θα επιστρέψει κατά τις 24 του μηνός λίγο μετά την αναχώρηση της τρόικας.

ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ…

Η αρχή έγινε με τους 3 νεκρούς της Marfin στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο κατά των μέτρων λιτότητας… από τους γνωστούς αγνώστους κουκουλοφόρους.
Ακολούθησε το χτύπημα στο γραφείο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη που κόστισε τη ζωή του υπασπιστή του υπουργού από μια νεοεμφανιζόμενη οργάνωση που τα μέλη της ακόμα δεν έχουν αποφασίσει με ποιο όνομα θα «περάσουν στην ιστορία».
Σήμερα τα χαράματα δολοφονήθηκε με μαφιόζικο τρόπο ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας από 3 άτομα που χρησιμοποίησαν 2 γνωστά όπλα από προηγούμενα χτυπήματα της Σέχτας Επαναστατών.

Όσο και αν δεν θέλεις να το πιστέψεις και τα 3 χτυπήματα έχουν ένα και μόνο στόχο, την κατατρομοκράτηση των πολιτών, των δημοσιογράφων αλλά και των πολιτικών που ενδεχομένως να σκέπτονται να διαφοροποιηθούν από την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική γενοκτονίας των ατομικών, κοινωνικών, εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Είχα επισημάνει πριν λίγες μέρες ότι «με την έκρηξη της βόμβας στο γραφείο του Χρυσοχοϊδη ασφαλίστηκε το δεύτερο μέρος του σχεδίου που αποσκοπεί στην κατατρομοκράτηση του λαού προκειμένου να περάσουν χωρίς αντιστάσεις τα ανθελληνικά σχέδια για αλλοίωση του status quo στο Αιγαίο, τη Μακεδονία και τη Θράκη»… και θεωρώ ως μια πρώτη επιβεβαίωση των εκτιμήσεών μου τη σημερινή δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια.


Να δούμε τι άλλο μας περιμένει!!!

.

ΠΡΟΣ ΙΔΙΩΝΥΜΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΟΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ?

Ο όρος ιδιώνυμο αδίκημα καθιερώθηκε με το νόμο 4229 "Περί μέτρων προστασίας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών" που ψηφίστηκε το 1929 μετά από πρόταση της κυβέρνησης Βενιζέλου.
Ο στόχος του νόμου ήταν η ποινικοποίηση των "ανατρεπτικών" ιδεών, ιδιαίτερα η δίωξη κομμουνιστών, αναρχικών και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων.
Ο Νόμος αυτός προέβλεπε ποινή φυλάκισης πάνω από έξι μήνες για όποιον, κατά το άρθρο 1, "επιδιώκει την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της επικράτειας ή ενέργεια υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμού". Ήταν το πρώτο νομοθετικό μέτρο κατά του Κ.Κ.Ε. και εγκαινίασε σειρά από έκτακτα μέτρα που θα θεσπιστούν αργότερα από τις νεότερες κυβερνήσεις κατά της αριστεράς.
Με την επίκληση του "ιδιωνύμου" διαλύθηκαν οι περισσότερες εργατικές οργανώσεις προς τα τέλη του έτους 1930.
(Όλα τα παραπάνω δανείστηκα από τη Βικιπαίδεια)

Παρακολουθώντας τις επιθέσεις πολιτικών και δημοσιογράφων κατά του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ τείνω να πιστέψω και μακάρι να διαψευστώ ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου μετά την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας στο ΔΝΤ και την τρόικα ετοιμάζεται για ανοικτή Συνταγματική εκτροπή.
Άλλωστε ο «σεβασμός» του πρωθυπουργού στο Σύνταγμα φάνηκε από την απάντηση που έδωσε όταν ρωτήθηκε για το πώς θα αντιμετωπίσει τις ενστάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ενός από τα 3 Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας).
«Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες».
Δηλαδή κατά τον πρωθυπουργό μας το Σύνταγμα οφείλει να μην εμποδίζει κάτι που ισχύει σε άλλες χώρες και ο ίδιος θεωρεί λογικό αλλιώς τόσο το χειρότερο για το Σύνταγμα.

Έτσι μετά την ιταμή επίθεση στο ΚΚΕ που εξαπέλυσε πριν από καμιά 10ριά μέρες από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός για τις κινητοποιήσεις στο λιμάνι του Πειραιά και τη γενικότερη στάση του κόμματος απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα έδωσε προχθές συνέχεια με τη δήλωσή του ότι το ΚΚΕ δεν στρέφεται κατά της κυβέρνησης αλλά ότι στρέφεται «εναντίον των εργαζομένων, της κοινωνίας, της ίδιας της χώρας».
Σήμερα το πρωί τη σκυτάλη των επιθέσεων στο ΚΚΕ παρέλαβε ο γνωστός για την αμετροέπειά του αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ενώ είχε προηγηθεί ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Άδωνης Γεωργιάδης που χαρακτήρισε το ΚΚΕ εγκληματικό κόμμα: «το ΚΚΕ εγκληματεί και όποιος εγκληματεί είναι κακοποιός» είπε χαρακτηριστικά καλώντας την κυβέρνηση να λάβει σκληρά μέτρα αντιμετώπισης των κινητοποιήσεων του ΠΑΜΕ.
Ο Θεόδωρος Πάγκαλος, γνωστός και ως «ο μεγάλος τραγουδιστής» από την υπόθεση παράδοσης του Κούρδου ηγέτη Οτσαλάν στους Τούρκους και τις απειλές του πως αν γίνει ποτέ ο Γ. Παπανδρέου αρχηγός ο ίδιος θα αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ, πιστό σκυλί σήμερα του Παπανδρέου έσπευσε να υπερκεράσει τον αρχηγό του δηλώνοντας πως το ΚΚΕ διψάει για αίμα: «είναι σαφές ότι η κ. Παπαρήγα και η ανεύθυνη τυχοδιωκτική ομάδα γύρω από την ηγεσία του ΚΚΕ θέλουν έναν νεκρό».
"Υπάρχουν ήδη 4 νεκροί και εννοώ τον Βασιλάκη τον υπασπιστή του Μ. Χρυσοχοΐδη και τα θύματα της Marfin, μόνο που αυτά τα θύματα δεν ήταν από την πλευρά που ήθελε το ΚΚΕ" είπε ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόσθεσε πως: " η ιδεολογία του ταξικού μίσους είναι ενιαία. Ξεκινάει από την κ. Παπαρήγα και φτάνει στον δολοφόνο της γειτονιάς μας".
Με λίγα λόγια ο Πάγκαλος κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με το βουλευτή του ΛΑΟΣ συνδέοντας τις υποκινούμενες από το ΚΚΕ πολιτικές και συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις με την τρομοκρατία και το έγκλημα.
Τυχαίο? Δεν νομίζω….
Είχα επισημάνει σε προηγούμενη ανάρτηση ότι με την έκρηξη της βόμβας έξω από το γραφείο του Χρυσοχοϊδη στον 7ο όροφο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη που κόστισε τη ζωή ενός αξιωματικού της ΕΛΑΣ «απασφαλίστηκε το δεύτερο μέρος του σχεδίου που αποσκοπεί στην κατατρομοκράτηση του λαού προκειμένου να περάσουν χωρίς αντιστάσεις τα ανθελληνικά σχέδια για αλλοίωση του status quo στο Αιγαίο, τη Μακεδονία και τη Θράκη».
Με το νέο κύκλο επιθέσεων φαινομενικά κατά του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ αλλά στην ουσία κατά των λαϊκών κινητοποιήσεων έχω την αίσθηση ότι επισπεύδεται η εφαρμογή του plan B’ για να αποτελέσει αντίβαρο και στη γενικότερη αμφισβήτηση της Συνταγματικότητας βασικών διατάξεων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου καθώς πληροφορίες φέρουν μετά το Ελεγκτικό Συνέδριο και την επιστημονική επιτροπή της βουλής να διατυπώνει ισχυρές επιφυλάξεις στη γνωμάτευσή της.

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.

Όταν τα πράγματα σκουραίνουν για τους κρατούντες (όχι κατ’ ανάγκη την κυβέρνηση) επεμβαίνει άγνωστο με ποιον τρόπο ο από μηχανής θεός της τρομοκρατίας.
Την επιχείρηση ελέγχου των αντιδράσεων της κοινής γνώμης είχε αναλάβει μετά τη μεταπολίτευση εργολαβικώς η 17Ν που χτυπούσε, όλως συμπτωματικά πάντα την κατάλληλη (για την εξουσία) στιγμή μέχρι που η εκτέλεση του άγγλου στρατιωτικού Σόντερς ενέπλεξε στο «κυνήγι» των τρομοκρατών τις αγγλικές υπηρεσίες.
Μπροστά στον κίνδυνο οι εγγλέζοι να ξετυλίξουν το κουβάρι και να φθάσουν στην άκρη του νήματος κρίθηκε αναγκαίο να «παραδοθεί» στη δικαιοσύνη μια ομάδα αναλώσιμων τρομοκρατών και για τις ανάγκες του σεναρίου σκηνοθετήθηκε τότε η έκρηξη του πυροκροτητή (και όχι της βόμβας) στα χέρια του Ξηρού που κουβαλούσε μαζί του κείνο το βράδυ όλα τα αναγκαία για την «εξάρθρωση» της 17Ν στοιχεία.
Υπουργός Δημόσιας Τάξης που πιστώθηκε την «εξάρθρωση» της 17Ν και βραβεύτηκε στη συνέχεια και από το FBI ήταν ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης.
Και μπορεί ο Μιχάλης να μην κατάλαβε καλά τι έγινε εκείνο το καλοκαίρι του 2002 ωστόσο πες ο ένας πες ο άλλος το πίστεψε ο καημένος πως είναι ο έλληνας «Βρώμικος Χάρι» που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και έκτοτε κάθε τρεις και λίγο προαναγγέλλει συλλήψεις τρομοκρατών και εξάρθρωση των οργανώσεων που διαδέχτηκαν τη 17Ν.
Προχθές το βράδυ έξω από το γραφείο του νιόπαντρου Χρυσοχοϊδη που παριστάνει αυτή την περίοδο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη αλλά αδυνατεί να προστατέψει ακόμα και τον εαυτό του, στον 7ο όροφο του μεγάρου της ΕΛΑΣ και της ΚΥΠ, τον ασφαλέστερο θεωρητικά χώρο σκάει μια βόμβα που τραυματίζει θανάσιμα έναν αξιωματικό της ΕΛΑΣ και υπασπιστή του υπουργού που άνοιξε την παγιδευμένη με εκρηκτικά επιστολή που προοριζόταν για τον υπουργό.
Το εντυπωσιακότερο χτύπημα της τρομοκρατίας στην καρδιά των υπηρεσιών ασφαλείας στον 7ο όροφο του μεγάρου της Κατεχάκη έφτασε ακριβώς στην κρίσιμη στιγμή που η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη ακόμα και από τους δικούς της βουλευτές και βλέπει να μην περνάει «αβρόχοις ποσί» το νομοσχέδιο για το ξεθεμέλιωμα της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων με ανατροπή κατακτήσεων ολόκληρων δεκαετιών.
Τη στιγμή που ήδη η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συμβουλίου χαρακτηρίζει αντισυνταγματικές 4 από τις καινούργιες διατάξεις του ασφαλιστικού νομοσχεδίου ενώ και τα μηνύματα από την καθημένη δικαιοσύνη προεξοφλούν ανατροπή βασικών διατάξεων των νομοσχεδίων στα δικαστήρια.
Με την έκρηξη της βόμβας στο γραφείο του Χρυσοχοϊδη τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας (παλιά μου τέχνη κόσκινο) πετάνε στο καλάθι των αχρήστων την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και του ασφαλιστικού συστήματος και ασχολούνται κι ερευνούν αποκλειστικά σχεδόν μόνο με την κατεδάφιση κάποιων τοίχων του γραφείου του υπουργού, για το πως κι από ποιους μπήκε η βόμβα στο υπουργείο και πως και γιατί έφτασε μέχρι τον 7ο όροφο στο γραφείο του υπουργού χωρίς να ελεγχθεί με αποτέλεσμα ένας αστυνομικός να χάσει τη ζωή του.

Όταν 9 σχεδόν μήνες πριν ο Παπανδρέου φρέσκος τότε πρωθυπουργός και ο υπουργός του επί των Οικονομικών μιλούσαν για επικείμενη χρεωκοπία της χώρας που πρέπει να αποτραπεί παρομοιάζοντας τη χώρα με τον Τιτανικό που πάει «καρφί» στο παγόβουνο επιτείνοντας τις ανησυχίες των δανειστών κι εκτοξεύοντας τα σπρέντ των ομολόγων στα ύψη κανείς δεν πίστευε πως είχε αρχίσει να εκτυλίσσεται ένα καλά μελετημένο σχέδιο από τους αλλοδαπούς συμβούλους του πρωθυπουργού που οδηγούσε συνειδητά στη φτωχοποίηση της χώρας και την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε εξωθεσμικούς παράγοντες.
Κάποιοι μίλησαν τότε για απειρία ή και για ανικανότητα της νεόκοπης κυβέρνησης ενώ πολλοί επιβράβευαν τον πρωθυπουργό που «έτρεχε» από χώρα σε χώρα για να ανατρέψει υποτίθεται το δυσμενές σε βάρος της χώρας κλίμα ενώ στη ουσία με τις αψυχολόγητες δηλώσεις τόσο του ίδιου όσο και των υπουργών του το κλίμα χειροτέρευε από μέρα σε μέρα.
Σήμερα με την ψήφιση από τη βουλή του μνημονίου με τη τρόικα και την υπογραφή της δανειακής σύμβασης και το υπό ψήφιση νομοσχέδιο για την ανατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και των εργασιακών σχέσεων με την καθιέρωση συντάξεων πείνας οι αλλοδαποί σύμβουλοι του πρωθυπουργού μπορούν να αναφωνήσουν ότι το πρώτο μέρος του σχεδίου στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία.
Τα 2/3 του ελληνικού λαού για 10ετίες από δω και πέρα θα γλύφει τις πληγές του διαβιώνοντας κάτω ή στα όρια της φτώχειας ενώ οι ξένοι δανειστές θα στήνουν πάρτι απομυζώντας και την τελευταία σταγόνα αίμα της ελληνικής οικονομίας.
Με τη δανειακή σύμβαση που υπογράφτηκε από τον υπουργό Οικονομικών Παπακωνσταντίνου ερήμην της Βουλής δόθηκαν στην «τρόικα» ειδικά προνόμια που καθιστούν απαγορευτική κάθε σκέψη της ελληνικής κυβέρνησης για στάση πληρωμών και επιβολή νέων όρων εξυπηρέτησης του χρέους.
Η αλληλεγγύη δηλαδή του ΔΝΤ και των κρατών της Ευρωζώνης στην Ελλάδα, με τη χορήγηση του δανείου των 110 δις. ευρώ, εκδηλώνεται υπό τον όρο, ότι θα έχουν το δικαίωμα κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας σε κάθε περίπτωση αθέτησης πληρωμών από την Ελλάδα.

Έρχονται και τα χειρότερα…

«Ακούω τώρα τον μπαρμπαγιώργο να αγορεύει στη Βουλή και να επικρίνει την πολιτική του ΚΚΕ κι αν κρίνω και απ' αυτά που λένε γύρω γύρω τα παπαγαλάκια του καθόλου δεν θα με εκπλήξει μια ελεγχόμενη εξώθηση του Περισσού στην "παρανομία"» σχολίαζα χθες στο blog της Κατερίνας ακούγοντας το σφυροκόπημα του πρωθυπουργού κατά του ΚΚΕ και της πολιτικής του, μην τολμώντας εκείνη τη στιγμή και να διανοηθώ ακόμα ότι μπορεί η κυβέρνηση του Παπανδρέου να προετοιμάζει ανοικτή εκτροπή και επιβολή –με τη συνεργασία των πρόθυμων ΜΜΕ- συγκαλυμμένης ή ανοιχτής δικτατορίας.
Ύστερα (δεν ήρθαν οι μέλισσες) αλλά οι απόψεις που διατύπωσε πρόσφατα ο Νίκος Κοτζιάς στενός (δεν ξέρω αν είναι ακόμα) συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου.
Έγραφε λοιπόν ο κ. Κοτζιάς σε άρθρο του στην Ελευθεροτυπία
«σήμερα, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ΔΝΤ… «Μαζί με την λιτότητα εισάγουν και έναν νέου τύπου αυταρχισμού στο όνομα της ειδικευμένης γνώσης και των δικαιωμάτων που απορρέουν από το ότι μας δανείζουν. Μαζί με τον περιορισμό κυριαρχίας της χώρας εισάγουν και τον ευνουχισμό της δημοκρατίας.»

Κι επειδή ο ελληνικός λαός, όπως έχει δείξει στο διάβα των αιώνων, μπορεί να αντέξει την πείνα και την υποχρεωτική δίαιτα αλλά καθόλου δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί τον περιορισμό των ελευθεριών του και τον ακρωτηριασμό της Εθνικής Επικράτειας τολμώ να εικάσω ότι με την έκρηξη της βόμβας στο γραφείο του Χρυσοχοϊδη απασφαλίστηκε το δεύτερο μέρος του σχεδίου που αποσκοπεί στην κατατρομοκράτηση του λαού προκειμένου να περάσουν χωρίς αντιστάσεις τα ανθελληνικά σχέδια για αλλοίωση του status quo στο Αιγαίο, τη Μακεδονία και τη Θράκη.
Τον τόνο έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την ιταμή επίθεση στο ΚΚΕ για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και τη γενικότερη στάση του κόμματος απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα, καλώντας μάλιστα ένα κοινοβουλευτικό κόμμα να απολογηθεί γιατί οι ελεγχόμενοι απ' αυτό συνδικαλιστές δεν τηρούν τις δικαστικές αποφάσεις ενώ τα παπαγαλάκια του στην TV και τους Ρ/Σ πιπιλάνε την καραμέλα ότι το ΚΚΕ εξωθεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις γιατί επιδιώκει επανάσταση.
Και καπάκι έρχονται οι δηλώσεις του υπουργού Άμυνας Β. Βενιζέλου ότι οι σκοτεινοί κύκλοι της τρομοκρατίας επιδιώκουν τον έλεγχο της διακυβέρνησης και της εθνικής κυριαρχίας και εμπλοκή του στρατού στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας

Έτσι όταν με το καλό αρχίσουν να περιπολούν στην Αθήνα πλάι πλάι με τους δικυκλιστές της ΕΛΑΣ και τα άρματα μάχης του στρατού θα έχουν καταλυθεί –για πρώτη φορά από δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση- οι ελευθερίες του ελληνικού λαού και θα έχουν ανοίξει οι πύλες της κολάσεως…

URDATE: Από την εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

.

ΜΕ ΠΟΙΑ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΡΕ?

Με ποια αξιοπιστία ΡΕ κατ’ επίφαση κυβερνητικοί αξιωματούχοι διαβεβαιώνετε τον ελληνικό λαό πως δεν θα χρεοκοπήσουμε και δεν θα επιστρέψουμε στη δραχμή?

Με ποια αξιοπιστία ΡΕ διαβεβαιώνετε τον ελληνικό λαό πως δεν κινδυνεύουν οι καταθέσεις του στις ελληνικές τράπεζες?

Με ποια αξιοπιστία ΡΕ συνεχίζετε να διαπραγματεύεστε για λογαριασμό μας με τους διεθνείς τοκογλύφους?

Μήπως με την αξιοπιστία που προεκλογικά μας διαβεβαιώνατε πως «λεφτά υπάρχουν» και μετεκλογικά με θράσος και χωρίς καμία αιδώ μας είπατε «δεν υπάρχει σάλιο».

Μήπως με την αξιοπιστία που διαβεβαιώνατε την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο πως έχετε σχέδιο και θα τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, πως δεν θέλουμε δάνεια αλλά πολιτική στήριξη από την Ευρώπη και όχι μόνο συμφωνήσατε για δάνεια 120 δις ευρώ αλλά υποθηκεύσατε ολόκληρη τη χώρα, χωρίς να μας ρωτήσετε, για να το εξασφαλίσετε.

Μήπως με την αξιοπιστία της κατηγορηματικής διαβεβαίωσης του πρωθυπουργού-τουρίστα στο υπουργικό Συμβούλιο στις 22 Απριλίου ότι «δεν θα χρειαστεί να προσφύγουμε στο ΔΝΤ» που την επομένη από το ακριτικό Καστελόριζο και λίγο πριν βάλει το πορτοκαλί μαγιό για το καθιερωμένο πρωινό μπάνιο του, ο ίδιος τουρίστας-πρωθυπουργός διαπίστωνε πως η προσφυγή στο ΔΝΤ είναι μονόδρομος.

Και με ποιο θράσος αλήθεια μας ο παντελώς αναξιόπιστος υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνει ότι «πάμε καλά» όταν η υστέρηση στα έσοδα αγγίζει ήδη το 1 δις ευρώ και υπολογίζεται να φθάσει τα 3,5 δις στο σύνολο του έτους.

Και πως αλήθεια περιμένει να αναστραφεί αυτή η ελεύθερη πτώση στις κρατικές εισπράξεις όταν ο ίδιος παντελώς πια αναξιόπιστος και ανεπαρκής υπουργός Οικονομικών επιμένει 8 μήνες μετά τις εκλογές να διατηρεί δεξιοκρατούμενες ή και τελείως ακέφαλες τις Εφορίες και τον Γενικό Γραμματέα φορολογικών θεμάτων χωρίς καμιά αρμοδιότητα.


.

ΤΥΧΑΙΟ? ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!!!

Στις 31 Ιανουαρίου 1996 η Ελλάδα έφτασε στο παρά ένα της στρατιωτικής αναμέτρησης με την Τουρκία προκειμένου να προασπίσει μερικά στρέμματα βράχων που υπό την ονομασία Ίμια ή Λίμνια, (από την παράδοση...Στις 31 Ιανουαρίου 1996 η Ελλάδα έφτασε στο παρά ένα της στρατιωτικής αναμέτρησης με την Τουρκία προκειμένου να προασπίσει μερικά στρέμματα βράχων που υπό την ονομασία Ίμια ή Λίμνια, (από την παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα το 1947), ανήκουν στην Ελληνική επικράτεια, και βρίσκονται στα Ελληνικά θαλάσσια ύδατα.
Ανεξάρτητα από την έκβαση εκείνης της αντιπαράθεσης με την Τουρκία (που κόστισε ας μην το ξεχνάμε τη ζωή τριών ελλήνων αξιωματικών), το ευχαριστώ τις Ηνωμένες Πολιτείες που εκστόμισε χωρίς αιδώ από το βήμα της Βουλής ένας κατώτερος των περιστάσεων πρωθυπουργός και το γκρίζο καθεστώς κυριαρχίας που επικρατεί έκτοτε στη βραχονησίδα αυτό που έχει σημασία είναι ότι ακόμα και για μια χούφτα βράχια, ακόμα κι ένας ανεπαρκής πρωθυπουργός σαν τον Κώστα Σημίτη προσπάθησε να «ρίξει», έστω και για την τιμή των όπλων, μια ντουφεκιά στον αέρα για να τα υπερασπίσει.
Έκτοτε πολύ νερό κύλησε στ΄ αυλάκι και σήμερα με πρωθυπουργό το Γεώργιο Παπανδρέου (τον Β΄τον ελάχιστο), φρεγάτες και κορβέτες σουλατσάρουν ανενόχλητες στα νερά του Αιγαίου παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και εθνικής κυριαρχίας όπως η κορβέτα «Μπάφρα» που περιέπλευσε 17 νησιά, φθάνοντας μέχρι έξω από τη Ραφήνα πριν αποχωρήσει ανενόχλητη στα Τούρκικα παράλια ή τη φρεγάτα "Γιλντιρίμ" που την περασμένη εβδομάδα πήγε από το λιμάνι του Αξάζ (απέναντι από τη Ρόδο) στον Κόλπο Ξηρού (Ελλήσποντο) μέσω …Σουνίου.
Αλλά και στον εναέριο χώρο του Αιγαίου τα Τουρκικά μαχητικά πετούν ανενόχλητα αφού από το τέλος του 2009 η κυβέρνηση έχει ανάψει το πράσινο φως κι έχει ανοίξει φαρδιά την πόρτα για την παραχώρηση του ελέγχου του Αιγαίου στην Άγκυρα, ενώ δημοσίως εγκαλεί, υποτίθεται, την Άγκυρα γιατί δεν καταθέτει τα σχέδια πτήσεων των μαχητικών της στο Αιγαίο.
Στα βόρεια η κυβέρνηση Παπανδρέου αντάλλαξε τη κατάργηση της visa για ταξίδια στις ΗΠΑ με την αναγνώριση της FYROM ως «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και δεν απομένει παρά το τυπικό μόνο μέρος της δημοσιοποίησης της συμφωνίας και της ένταξης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ.
Στην άλλη πλευρά των βορείων συνόρων μας η υποχρεωτική εισαγωγή της τουρκικής σε νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια, η διοικητική αναδιάρθρωση με τον Καλλικράτη, το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες κλπ γεννούν πολύ περίεργες σκέψεις για το μέλλον της περιοχής που επιφυλάσσει η Κυβέρνηση.
Η συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας σε «κράτος μικρό κι ευέλικτο» συμβαίνει ενώ οι πολίτες-θεατές είναι απασχολημένοι να απολαμβάνουν το θέαμα των λεόντων να ξεσκίζουν τις σάρκες ενός πρώην υπουργού του Τάσου Μαντέλη και το μονόπρακτο του Ανδρέα Λοβέρδου «όχι στη μισή σύνταξη, ναι στο 51% της σύνταξης).
Και εκεί στο γύρισμα της μέρας που τα λιοντάρια κατάκοπα επιστρέφουν στα κλουβιά τους και οι πολίτες-θεατές ετοιμάζονται να ασχοληθούν στα σοβαρά με τα «του οίκου τους» η ηγεμόνας ρίχνει ένα άλλο ψοφίμι (τον επιλεγόμενο κάποτε και ωραίο Μπρούμελ) στην αρένα και φέρνει καινούργια λιοντάρια να τον ξεσκίσουν.
Την ίδια ώρα και ενώ το πλήθος στρέφει και πάλι την προσοχή του στην αρένα, ο υπουργός Οικονομικών και εξ απορρήτων του ηγεμόνα Παπακωνσταντίνου υπογράφει μια κατάπτυστη δανειακή σύμβαση με τους τοκογλύφους του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και της Κομισιόν με την οποία εκχωρεί αμαχητί την ακίνητη και κινητή περιουσία του δημοσίου στην περίπτωση που δεν καταστεί εφικτή η επιστροφή του δανείου.
Διαβάζουμε στη σύμβαση ότι αρμοδιότητα για τη τήρηση των συμφωνημένων δίνεται με προσφυγή στο αγγλικό δίκαιο αλλά οι συμβαλλόμενοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διένεξη προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την ισχύ, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι αποφάσεις του οποίου είναι πλήρως δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Μεταξύ άλλων, η Ελλάδα παραιτείται άνευ όρων, από την άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος για προσφυγή εναντίον απόφασης κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, δέσμευσης χρημάτων ή άλλου μέτρου, που οι δανειστές θα θελήσουν να επιβάλλουν σε περίπτωση που κρίνουν ότι οι όροι εξόφλησης δεν τηρούνται, εκτός εάν αυτό το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος - που στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει.

Η δέσμευση αυτή ισχύει μέχρι να εξοφληθεί όλο το κεφάλαιο, οι τόκοι και τα πρόσθετα ποσά - εάν υπάρξουν.
Η Ελλάδα δεσμεύεται με τη σύμβαση να καταργήσει κάθε δικαίωμα πάνω στα περιουσιακά της στοιχεία και τα έσοδά της, όπως την εκποίηση, την τοποθέτησή τους ως ενέχυρο ή υποθήκη ή εγγύηση για δανεισμό από άλλο, τρίτο μέρος, εκτός των δανειστών (Ευρωζώνη, Δ.Ν.Τ.), εκτός εάν ότι εισπράξει διαμοιρασθεί ισότιμα σε αυτούς, ενώ διατηρούν το δικαίωμα προτεραιότητας σε οποιαδήποτε τέτοια πράξη.

Αν υπάρξει αδυναμίας αποπληρωμής, προβλέπεται η εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας σε εταιρία ειδικού σκοπού, είτε η έκδοση ειδικών ομολόγων με αντίκρισμα τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία, για να αντληθούν κεφάλαια.

Επίσης προβλέπεται η εκχώρηση στους πιστωτές αναπτυξιακών έργων (δρόμοι, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας κ.λπ.) από την εκμετάλλευση των οποίων θα αποσβεσθεί το χρέος.

Διαβάζοντας όλες αυτές τις δεσμευτικές ρήτρες που οικειοθελώς παραχωρήσαμε στους δανειστές μας φωτίζονται με άπλετο πλέον φως κάποιες περίεργες δηλώσεις Γερμανών αξιωματούχων που μας προέτρεπαν να ξεπουλήσουμε κάποια από τα νησιά μας με πρώτο την Κέρκυρα για να εξοφλήσουμε τα χρέη μας όπως και οι πρωθυπουργικές δηλώσεις για απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας.
Κέρκυρα θέλετε, Κέρκυρα σας δίνω μοιάζει να υπογράφει ο Παπακωνσταντίνου ως εκπρόσωπος του ηγεμόνα.

Και αν μετά από όλα αυτά εξακολουθεί κάποιος να πιστεύει πως ο λαός είναι κυρίαρχος στον τόπο του θα πρόκειται ή για αθεράπευτα αιθεροβάμονα ή για ηλίθιο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ.
Δυστυχώς το χάσαμε το παιχνίδι πατριώτες!!!!


.

ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ.

Θα μπορούσε να είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ισχυρισμοί των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης ή των εχθρών του έθνους.
Πλην όμως οι εξελίξεις όπως τις ζήσαμε τους τελευταίους μήνες κάθε άλλο παρά για σενάριο επιστημονικής φαντασίας δείχνουν.
Η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το ξεθεμελίωμα του κοινωνικού κράτους, οι δραματικές μειώσεις μισθών και συντάξεων, η εκτίναξη των τιμών αποτελούν μέρος ενός εφιαλτικού σεναρίου που θα κορυφωθεί με τη στάση πληρωμών κάπου στις αρχές του Φθινοπώρου και τη χρεωκοπία της ελληνικής οικονομίας.
Και το σενάριο γίνεται εφιαλτικότερο με τόσα ανοικτά εθνικά θέματα που ασφαλώς και δεν μπορεί να διαπραγματευτεί αν όχι από θέση ισχύος τουλάχιστον επί ίσοις όροις μια καθημαγμένη οικονομικά χώρα.
Για το ποιοι έχουν εκπονήσει ένα τόσο εφιαλτικό σενάριο για τη χώρα δεν μπορώ να πω με σιγουριά αλλά η άψογη εκτέλεσή του δείχνει ότι δεν μπορεί να είναι ελληνικό.
Κι εδώ έρχεται στο νου η προεκλογική διακήρυξη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου: «Έχουμε σχέδιο εξόδου από την κρίση».
Και επειδή μέχρι σήμερα κανένα σχέδιο εξόδου από την κρίση δεν είδαμε παρά μόνο εκτέλεση εντολών άλλοτε της ΕΕ, άλλοτε του ΔΝΤ και άλλοτε της τρόικα αναλογίζομε μήπως το σχέδιο για το οποίο μίλαγε τότε ο Παπανδρέου είναι το σχέδιο που εξελίσεται τους τελευταίους μήνες και οδηγεί όχι στην έξοδο από την κρίση αλλά στην πτώχευση του λαού.

Είχα σήμερα την ευκαιρία να συνομιλήσω με ένα παρατρεχάμενο του Συστήματος Παπανδρέου που μπορεί να μην είναι μέσα στα κέντρα λήψης αποφάσεων είναι όμως πολύ κοντά τους και συνδράμει κι αυτός με την τεχνογνωσία του στην υλοποίηση του «κυβερνητικού» έργου.
Αφού εξέφρασα τους προβληματισμούς μου για τα αδιέξοδα που μας περιτριγυρίζουν τον ρώτησα για τη δική του άποψη, σαν άνθρωπο που βρίσκεται κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων και άρα κατά τεκμήριο έχει πιο σφαιρική ενημέρωση.
- Που πάμε?
- Σε πτώχευση μου απάντησε κυνικά.
-Το βλέπεις τώρα κοντά, ρώτησα.
- Πιθανότατα στις αρχές του Φθινοπώρου μου είπε και πρόσθεσε πως το Σεπτέμβρη η κυβέρνηση θα κάνει νέες περικοπές στους μισθούς των δημοσίων αλλά και των ιδιωτικών υπαλλήλων αυτή τη φορά, η τρόικα δεν θα μείνει ευχαριστημένη, δεν θα μας δοθεί η νέα δόση δανείου και μοιραία η χώρα θα κηρύξει στάση πληρωμών.
- Μα μόλις προχθές αντέτεινα ο Παπακωνσταντίνου είπε πως δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα….
-Δεν θα χρειαστούν μου είπε με την προϋπόθεση ότι εκτελείται σωστά το Πρόγραμμα Σταθερότητας και τα μέτρα του μνημονίου, αλλά δυστυχώς δεν πάνε καλά. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα έσοδα.

Από την αρχή υποστηρίζω πως η Ελλάδα από τη στιγμή που γίνανε τα πρώτα λάθη(?) μετά τις εκλογές κι ανέβηκαν τα σπρέντ η καλύτερη επιλογή που είχε ήταν να κάνει στάση πληρωμών να φύγει από το ευρώ που η οικονομία μας αδυνατεί να υποστηρίξει, να επιστρέψει στη δραχμή και να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της.
Με αυτό το δεδομένο ρώτησα γιατί αφού ξέρουμε πως πάμε σε πτώχευση δεν την κάναμε χθες, δεν την κάνουμε τώρα, όσο ακόμα έχουμε κάποιες δυνάμεις, αλλά θα την κάνουμε κάποια στιγμή αύριο από χειρότερους όρους.
Γιατί πρέπει να πειστεί πρώτα ο λαός πως η πτώχευση δεν είναι επιλογή μας αλλά μονόδρομος και γι αυτό ευθύνη έχουμε όλοι μου απάντησε κυνικά.
Και ενώ έχω μείνει αποσβολωμένος να τον κοιτάζω συνεχίζει, φαντάζεσαι να έκανε ο Παπανδρέου στάση πληρωμών τον περασμένο Νοέμβρη, να κήρυττε πτώχευση, θα έβγαινε ο κόσμος στο δρόμο, θα χυνότανε αίμα.
Ούτε και τα μέτρα που πήραμε την άνοιξη δεν μπορούσαν να παρθούν το φθινόπωρο γιατί ο κόσμος δεν είχε πειστεί για την έκταση του προβλήματος.
Έπρεπε να προετοιμαστεί το έδαφος να διαχυθεί η ευθύνη σε όλους για τα χάλια της οικονομίας ώστε τα σκληρά μέτρα που λήφθηκαν και λαμβάνονται να έχουν την «επένδυση» του μονόδρομου.
Και τότε σαν σε κινηματογραφική ταινία πέρασαν από το μυαλό μου οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών, τα περί Τιτανικού, τα πιστόλια του ΔΝΤ (άδεια ή γεμάτα) πάνω στο τραπέζι, τα δεν θέλουμε βοήθεια αλλά μόνο πολίτική στήριξη, τα αποκλείουμε την προσφυγή στο ΔΝΤ και την αφελή παραδοχή του Σαχινίδη ότι από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε πως η εναλλακτική λύση που είχαμε ήταν η προσφυγή στο ΔΝΤ που επισήμως ξορκίζανε.

Και την πτώχευση την ξορκίζουνε ειδικά ο πρωθυπουργός ο οποίος μιλώντας στη 8η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ στις 20/3, διαβεβαίωνε: «Να είναι όλοι βέβαιοι, να είναι ακόμα πιο βέβαιοι οι διάφοροι καλοθελητές, που καθημερινά διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις για τη χώρα μας, με προφανείς σκοπιμότητες: Η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει. Δεν θα την αφήσουμε να χρεοκοπήσει.»
Θα μου πείτε ότι όταν ένας πρωθυπουργός έχει καταστεί τόσο αναξιόπιστος όσο ο Παπανδρέου πόση αξία μπορεί να έχει μια τέτοια διαβεβαίωση.
Άλλωστε ανάλογες διαβεβαιώσεις έδινε και ο Ελ. Βενιζέλος πριν από την πτώχευση του 1932.
Σε διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό στις 27 Σεπτεμβρίου 1931, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, διαβεβαίωνε: «Δίδω προς τον ελληνικόν λαόν την προσωπική διαβεβαίωσιν, ότι έχω απόλυτον την πεποίθησιν ότι ημπορούμεν να διατηρήσουμεν την ακεραιότητα του εθνικού μας νομίσματος και να αποφύγωμεν επομένως τας συμφοράς που θα επακολούθουν την ανατροπήν της σταθεροποιήσεως.»
Επτά μήνες μετά στις 23 Απριλίου 1932, η κυβέρνηση κήρυξε πτώχευση και αναστολή των πληρωμών από το ελληνικό δημόσιο.
(Τυχαίο? δεν νομίζω, που λέει και η διαφήμιση του ΟΤΕ)
Μετρήστε τώρα 7 μήνες από τις 20 Μαρτίου που έδωσε τις τελευταίες διαβεβαιώσεις ο Παπανδρέου περί μη πτώχευσης και βγάλτε συμπέρασμα για το πότε θα κατεβάσουμε ρολά.
Τότε με έφαγε η σκληράδα της χρυσής δραχμής τώρα μας τρώει η σκληράδα του Ευρώ.

Επισημαίνεται πως αυτή θα είναι η 5η πτώχευση που θα υποχρεωθεί η Ελλάδα να κηρύξει υπό το βάρος των απαιτήσεων των τοκογλύφων δανειστών της.
Η πρώτη ήταν το 1827 υπό το βάρος των δανείων που συνήφθησαν το 1824 και το 1825, η δεύτερη το 1843 μετά το δάνειο των 60 εκατομμυρίων φράγκων που έλαβε ο Όθωνας, η τρίτη το 1893 μετά το δάνειο του 1890 και η τέταρτη το 1932.


.